หลังจากเห็นผลลัพธ์ในการต่อสู้จริงของข้าวเหนียวแล้ว โจวยวนไห่ก็ไม่รั้งอยู่ต่อ ร่างแปรเป็นเปลวเพลิงกลุ่มหนึ่งแล้วหายวับไปจากที่เดิม
หลี่จิงซงเรียกหมอกขึ้นมาเช่นกัน ก่อนพาสวี่อี้กลับไปยังที่พักของตน
ณ ที่เดิม เหลือเพียงหวังเฉียงกับเฉียนจิ่นเหยียนสองคนยืนสบตากันอย่างทำอะไรไม่ถูก
เมื่อกลับถึงที่พัก หลี่จิงซงมองสวี่อี้แล้วเงียบไปครู่ใหญ่ จากนั้นก็อดส่ายหน้าแล้วยิ้มออกมาไม่ได้
“ไม่นึกเลยว่านักเรียนที่ข้ารับไว้เพราะอารมณ์ชั่ววูบ จะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ข้าถึงเพียงนี้ ดูท่าข้าคงต้องขอบคุณเจ้าจวี่หงสักหน่อยแล้ว”
“ข้าก็ควรขอบคุณอาจารย์เจ้าจวี่หงที่แนะนำข้าให้ท่านอาจารย์เช่นกัน” สวี่อี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“เอาละ ตอนนี้เจ้ามีทั้งวิธีฝึกพลังวิญญาณและทรัพยากรพื้นฐานครบแล้ว ต่อจากนี้ข้าจะไม่รบกวนเจ้า”
หลี่จิงซงกล่าว
“แน่นอน หากมีปัญหาอะไรก็มาหาข้าได้ทุกเมื่อ”
สวี่อี้ถามอย่างสงสัย “ท่านอาจารย์ ต่อจากนี้ท่านจะทะลวงสู่ขั้น 9 หรือขอรับ?”
“ยังไม่เร็วขนาดนั้น”
หลี่จิงซงส่ายหน้า “ต่อให้โจวยวนไห่ยื่นเรื่องเร็วเพียงใด ทรัพยากรขั้น 9 ของสถาบันก็ต้องใช้เวลาอีกหลายเดือนกว่าจะส่งมาถึง อีกทั้งข้ายังต้องเตรียมการบางอย่างด้วย”
สวี่อี้พยักหน้า
เขาอยู่ต่ออีกครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยลาแล้วจากไป
ไม่คิดเลยว่าเมื่อกลับมาถึงเรือนพักของตน จะพบเก่าไคกำลังรออยู่หน้าประตู
“สวี่อี้ เจ้าไปไหนมา! ข้าส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ”
“ไปทำธุระกับอาจารย์มานิดหน่อย”
สวี่อี้ถาม “มีอะไรหรือ?”
“ฮ่า ๆ ข้าก็เลื่อนขั้นเป็นขั้น 2 แล้ว! ข้าจะเลี้ยงเจ้าและจู้เสียวถงสักมื้อ!”
“โอ้? เลื่อนขั้นเร็วถึงเพียงนี้เชียว?”