เช้าวันรุ่งขึ้น
สวี่อี้และพวกพ้อง รวมถึงนักศึกษาใหม่จากอีกสามสถาบัน เดินทางมาถึงลานประลองขนาดมหึมาของสถาบันไท่เยว่
ทันทีที่ทุกคนก้าวเข้าสู่ลานประลอง สายตาก็พลันถูกดึงดูดไป
เห็นเพียงด้านหนึ่งของลานประลองมีพลังปีศาจพุ่งขึ้นฟ้า เสียงคำรามดังไม่ขาดสาย
ที่แท้เป็นจื่อเจียงมากถึงหลายร้อยตัว!
จื่อเจียงเหล่านี้ล้วนถูกล่ามไว้ด้วยโซ่เหล็ก พอเห็นคนจำนวนมากเข้ามา ก็พลันแยกเขี้ยวกางเล็บ ลูกตาแดงก่ำ
เมื่อทอดสายตามองไป เห็นพวกมันอัดแน่นดำทะมึนจนชวนให้หนังศีรษะชา
“จื่อเจียงตั้งมากมาย สถาบันไท่เยว่ลงทุนไม่น้อยเลยนะ การทดสอบครั้งนี้จะทดสอบอะไรกันแน่?”
หวังเฉียงสูดลมหายใจเย็นยะเยือก
ส่วนสวี่อี้หรี่ตาลงเล็กน้อย มองเห็นความแตกต่างของจื่อเจียงเหล่านี้
พลังปีศาจบนร่างของพวกมันบางตัวค่อนข้างเบาบาง เห็นได้ชัดว่าเพิ่งเลื่อนขั้นได้ไม่นาน
แต่บางตัวกลับเข้มข้นอย่างยิ่ง ถึงขั้นผิวสีม่วงเทาบนร่างเริ่มซีดขาว ดูท่าอีกไม่นานคงเลื่อนขั้นเป็นไป๋เจียงแล้ว!
ผู้จัดการทดสอบเล็กสี่สถาบันคือรองอธิการบดีของสถาบันไท่เยว่ ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ สีหน้าเคร่งขรึม มีนามว่าเฟิงทง
เขากวาดตามองตัวแทนนักศึกษาใหม่จากทั้งสี่สถาบันด้านล่าง ก่อนเอ่ยเสียงดังก้องไปทั่วสนาม
“นักศึกษาทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่สถาบันไท่เยว่ เพื่อเข้าร่วมการทดสอบเล็กสี่สถาบันสำหรับนักศึกษาใหม่ประจำปีนี้”
“การทดสอบเล็กครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนและประลองฝีมือ หวังว่าทุกท่านจะแสดงความโดดเด่นของนักศึกษาใหม่จากสี่มหาสถาบันของเราออกมาให้เห็น!”
“วิธีทดสอบครั้งนี้ง่ายมาก นักศึกษาใหม่ทุกคนต้องลงสนามต่อสู้กับจื่อเจียงเหล่านี้!”
“จื่อเจียงแบ่งความแข็งแกร่งออกเป็นสิบรอบ โดยเพิ่มระดับขึ้นทีละรอบ รอบแรกมีจื่อเจียง 40 ตัว เพิ่งเลื่อนขั้นและเริ่มเผยพลังปีศาจ ส่วนจื่อเจียงในรอบที่สิบมีพลังปีศาจเต็มเปี่ยม ห่างจากไป๋เจียงเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!”