[ประกาศเปิดฉากด่านสยองขวัญ!]
[คุณถูกเลือกให้เป็นผู้เข้าร่วมด่าน "โรงพยาบาลจิตเวชชิงซาน" ครั้งนี้ กรุณาทำความเข้าใจตัวตนของตนเอง สวมบทบาทเป็นผู้ป่วยจิตเวช พร้อมหาทางออกไปจากที่นี่]
[คำคมประจำด่าน: สิ่งที่เห็นคือสิ่งที่เป็น สิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่เป็น]
[ตรวจพบว่าท่านเข้าร่วมด่านสยองขวัญเป็นครั้งแรก ขณะนี้แจ้งข้อควรระวังสำหรับมือใหม่!]
[ข้อหนึ่ง: ระยะเวลารอดชีวิต และระดับการสำรวจด่าน ล้วนส่งผลต่อรางวัลประเมินผลในด่านครั้งนี้ กรุณาพยายามสำรวจเนื้อหาให้มากที่สุด!]
[ข้อสอง: ความตายในโลกด่านหมายถึงความตายที่แท้จริง! ชีวิตมีเพียงครั้งเดียว จงระมัดระวังทุกการกระทำ!]
[ข้อสาม: มนุษย์ไม่สามารถทำร้ายสิ่งอัปมงคลได้ สิ่งเดียวที่รับมือกับสิ่งอัปมงคลได้คือกฎและสิ่งอัปมงคล]
[ข้อสี่: ผู้เข้าร่วมด่านสยองขวัญครั้งแรก ทุกคนจะปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาหนึ่งอย่าง ใช้เป็นรากฐานในการสำรวจด่าน]
[ข้อห้า: ในด่านสยองขวัญแต่ละครั้ง จำนวนผู้เข้าร่วมไม่แน่นอน! จงจำหลักการข้อหนึ่ง: บางครั้ง ใจคนน่ากลัวกว่าสิ่งอัปมงคลเสียอีก!]
[ครั้งนี้ "โรงพยาบาลจิตเวชชิงซาน" มีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 10 คน! ด่านกำลังจะเปิด...]
......
"แค่ก..."
"แค่กแค่กแค่ก——"
เสียงเคร่งขรึมดังแว่วเป็นระยะข้างหู เบื้องหน้าคือความมืดที่มีจุดแสงระยิบระยับ อันหลานสูดอากาศอบอวลด้วยกลิ่นสนิม สายตาค่อย ๆ ชัดขึ้น
เขาหรี่ตา มองผ่านจุดแสงสองจุดในความมืด ภายนอกดูเหมือนเป็นห้องพักรวมเตียงผู้ป่วยสีขาว
"ด่าน...สยองขวัญ?!"
"เฮ้ย ๆ ไม่ใช่แล้วน่า?"
ฉันแค่เล่นเกมจีบสาวทั้งคืน ทำไมถูกเลือกให้มาร่วมไอ้นี่วะ?!
สีหน้าเลื่อนลอยค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความตกตะลึง อันหลานทำหน้าเหมือนกลืนขี้เข้าไป
[เกมสยองขวัญ] เป็นเอกลักษณ์ของโลกเขา
เกมจะเลือก 'พวกซวย' ออกมาเป็นระยะ ๆ ให้เข้าร่วม[ด่าน]
ระหว่างเข้าร่วม ทุกขั้นตอนจะถ่ายทอดสดทั่วโลก เป็นที่จับตามองของประเทศชาติอย่างสูง หาก[ผู้ร่วมด่าน]ตายหมด ครั้งนั้น[ด่าน]ก็จะปรากฏเหนือผืนแผ่นดินของประเทศผู้เข้าร่วม
ในทางกลับกัน หากหลบหนีออกจาก[ด่าน]มาได้ นอกจากตัวผู้เข้าร่วมจะได้ผลประโยชน์แล้ว [ด่าน]ก็จะสลายไปด้วย
[เกมสยองขวัญ] เป็นดาบสองคม
อาจทำให้คนที่จมอยู่ในห้วงสิ้นหวัง ได้พลิกชะตาชีวิตจากมัน หรืออาจทำให้คนที่ชีวิตกำลังไปได้สวย ต้องตายอย่างอนาถในวันรุ่งขึ้น
มีคนร้องขอให้[ด่าน]เลือกตัวเอง และก็มีคนวิงวอนไม่ให้[ด่าน]เลือกตัวเอง
อันหลานเคยดูไลฟ์สดมาหลายครั้ง แต่ไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะตกลงมาถึงตัวเขา
เขา...แค่อยากเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดา เรื่องช่วยโลกอะไรนั่นยกให้ 'ท่านผู้กอบกู้โลก' เถอะ! เขาแค่อยากทำงานเข้าเก้าโมงเลิกห้าโมงเย็น ทำประโยชน์ให้สังคม ยามว่างก็เล่นเกม...
"ฉิบ!"
ด่าในใจคำหนึ่ง หลังจากอันหลานสงบสติอารมณ์ได้สักพัก เขาตั้งใจจะหันศีรษะไปสังเกตรอบ ๆ ต่อ ถึงได้รู้ตัวว่าหัวหนักอึ้งอย่างน่าอึดอัด
"เคร้งงง——"
แค่ขยับคอ ก็มีเสียงเหล็กเสียดสีกังวานมา!
"เฮ้ย?!"
เอามือคลำหัวด้วยความแปลกใจ นิ้วของอันหลานสั่นสะท้าน! หัวไปจนถึงคอของตัวเอง เหมือนถูกล็อกไว้ด้วยห่วงเหล็กกลม
ห่วงเหล็กนี้หุ้มหัวไว้มิดชิด มีแค่ตรงตาสองรู สำหรับใช้มอง
ด้านหลังห่วงเหล็ก น่าจะมีโซ่เหล็กอีกเส้นต่อกับเตียงผู้ป่วย หลายครั้งที่อันหลานอยากขยับตัวในห้อง ก็รู้สึกได้ถึงแรงดึงจากท้ายทอย
"เฮ้ย!"
"อยู่นิ่ง ๆ!"
แกไม่รู้เหรอ ด้านหลังห่วงเหล็กแกมีโซ่ต่อกับหัวเตียง?
ทันใด!
เสียงตวาดเย็นชาดังขึ้น อันหลานรีบมองตามเสียงไป กวาดสายตาอยู่พักใหญ่จึงพบว่าในห้องนี้ บนเตียงอื่น ๆ ยังมีผู้ป่วยในชุดคนไข้อีกสี่คนนอนอยู่
พวกเขาใส่ชุดผู้ป่วยลายทางฟ้าขาว บนหัวใส่ห่วงเหล็ก
คนที่พูด คือคนที่นอนใกล้กับอันหลานที่สุด
ชายบนเตียง ร่างกายกำยำล่ำสัน หน้าอกเปิดครึ่งมีแต่รอยแผลเป็นและแผลฉกรรจ์ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนใจดี
"สวัสดี...คุณ..."
"ดูท่าทางเอ็ง เป็นคนใหม่สินะ?"
"โอ้โหโอ้โหโอ้โห...คนใหม่โดนด่านสยองขวัญระดับ S เลือกเลยเรอะ? ไม่รู้ว่าโชคดีนะ...หรือซวยกันแน่..."
อันหลานตั้งใจจะทักทายอย่างสุภาพ แต่คู่สนทนากลับทำท่าเป็นเซียนดูถูกมือใหม่ พูดจาเย้ยหยันเต็มปาก
"คนใหม่นี่..."
"คนใหม่ก็ไม่ได้แปลว่าจะตายนะ——"
"เฮ้! น้องชาย พรสวรรค์เอ็งเป็นไง? ระดับอะไร? บอกหน่อยสิ? ถ้าโชคดี มือใหม่สุ่มได้พรสวรรค์[ระดับ SSS] บางทีพวกเราก็ต้องเกาะขาเอ็งไว้แหละ——"
มีเสียงเป็นมิตรดังขึ้นอีก
คนที่พูดครั้งนี้คือเตียงที่อยู่ไกลจากอันหลานกว่า
คนบนเตียงเป็นผู้หญิง หัวถูกห่วงเหล็กคลุมไว้ กระดูกไหปลาร้าชัดเจน ถึงแม้จะเป็นชุดคนไข้หลวมโคร่ง ก็ปิดความอวบอิ่มของหน้าอกเธอไม่อยู่
สายตาผู้หญิงจับอยู่ที่อันหลาน คนรอบข้างได้ยินก็มองมาด้วยความสงสัย
"[พรสวรรค์]?"
พูดถึงพรสวรรค์ อันหลานถึงได้นึกขึ้นได้ ว่าที่หน้าอกตัวเองมีกระแสอุ่นไหลเวียนอยู่ตลอด
ถ้าตั้งสติจับ จะพบว่าเป็นจุดแสงสีแดงเข้ม
[พรสวรรค์]
คนธรรมดาใน[โลกสยองขวัญ] ใช้เป็นรากฐานเดียวในการดำรงชีวิต
ตั้งแต่ระดับ E ถึง SSS ยิ่งระดับสูง ยิ่งมีโอกาสรอดใน[ด่าน]มากขึ้น
"งั้น[พรสวรรค์]ของฉันจะเป็น..."
ทันทีที่สติเข้าใกล้กลุ่มแสง จุดแสงก็แผ่ปกคลุมร่างอันหลาน ในหัวของอันหลานพลันดังเสียงเตือน: [พรสวรรค์ระดับ E: ราวกับคุ้นเคย (ปลดล็อกแล้ว)!]
[ราวกับคุ้นเคย: สิ่งอัปมงคลใด ๆ ก็มีค่าความชอบต่อคุณแต่เกิด ราวกับเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน ความค่าความชอบเริ่มต้นของคุณกับตัวละครใด ๆ ในด่านคือ "5" แต้ม!]
"หา?!"
"E..."
"ระดับ E?!!!"
ทันทีที่ได้ยินเสียงเตือน อันหลานตะลึงงันค้างไปทั้งตัว
อะไรกันเนี่ย?
ตัวเองซวยเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ต่อให้ไม่ได้ระดับ SSS อย่างน้อยก็น่าจะได้ C แบบผ่านเกณฑ์บ้างปะ?
"น้องชาย? เป็นยังไงบ้าง?!"
ตอนที่อันหลานเหม่อลอย ผู้หญิงอวบก็ร้อนใจถามขึ้น อันหลานมองเธอด้วยแววตาเหม่อลอย สายตาพลันแข็งค้าง!
"ฮ่าฮ่าฮ่า——ฮ่าฮ่าฮ่า——"
"คนใหม่กอบกู้โลกอะไรกัน?"
"ทุกคน! แนะนำตัวหน่อย พรสวรรค์ระดับ A [ดวงตาแห่งการหยั่งรู้] ผ่านด่านสามครั้งสำเร็จ ฟู่เจี๋ย! [พรสวรรค์]ของผม ทำให้ผมเห็นข้อมูลเขาแล้ว!"
"ไอ้หมอนี่ ได้[พรสวรรค์ระดับ E]ต่างหาก!!!"
"คนใหม่...[พรสวรรค์ระดับ E]...[ด่านระดับ S]! เขาน่ะ...ตายแน่แล้ว!!!"
ฟู่เจี๋ยทำท่าหยิ่งยโส ตัดสินคนอื่นแบบนั้นอีกแล้ว
ได้ยินดังนั้น สายตาที่เคยมองอันหลานด้วยความหวัง ก็พากันรังเกียจทันที
ใน[ด่าน]ที่ต้องเอาชีวิตรอด ไม่มีใครชอบแบกภาระ
โดยเฉพาะคนที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย!
"เฮ้อ——"
"น่าเสียดาย...น้องชาย..."
"ไม่รู้ทำไม เจอหน้าครั้งแรก พี่ก็ว่าเธอเข้าท่าดีนะ! ยังคิดว่าจะสานสัมพันธ์ด้วย ต่อไปจะได้จับกลุ่มด้วยกันอะไรงี้..."
"น่าเสียดาย..."
ผู้หญิงอวบได้ยินแล้วส่ายหัวอย่างจนใจ
อันหลานมองเธอ แต่สายตาไม่ยอมเลื่อนไปไหน
เพราะว่า!
ทันทีที่เขาปลุก[พรสวรรค์] บนหัวของทุกคน ก็ปรากฏ[หัวใจ]ขึ้นมา [หัวใจ]นั้นมีตัวเลขขนาดต่าง ๆ กำกับไว้!
อย่างของฟู่เจี๋ย คือ "-10"
ส่วนของผู้หญิงอวบ [หัวใจ]มีตัวเลข "6" ลอยเด่น!