"แต่ว่า ฉันมีเงื่อนไขนะ เคเบิลเหล็กนี้เป็นความลับของชาติ ห้ามส่งออกเด็ดขาด ห้ามขายให้บริษัทต่างชาติอีก"
"ถ้างั้นพวกคุณคงเสียรายได้จากการส่งออกไปบ้าง"
"ราคา 2.4 ล้านนี้ ถือเป็นค่าชดเชยพิเศษให้แล้วกัน"
คราวนี้นายพลชิวพูดได้มั่นใจมาก
เสียงดังขึ้นหลายเดซิเบล
ตั้งแต่ได้เป็นหัวหน้าศูนย์วิจัยเรือบรรทุกเครื่องบิน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้เงินได้อย่างสง่าผ่าเผยแบบนี้
ไม่ต้องกลัวว่าจะซื้อแพงเลยสักนิด!
เมื่อก่อนอยากจะใจจะขาดเอาเงินหนึ่งเหรียญผ่าซีกใช้ แต่ตอนนี้... ราคา 2.4 ล้านเหรียญหลงกั๋ว เขายังรู้สึกว่าให้น้อยไป...!
พูดจบ
ต่งซิงหวย ผู้จัดการหวัง และคนอื่นๆ ก็อึ้งไปเลย...
อะไรกัน...?
เคยเห็นแต่ต่อราคา ไม่เคยเห็นใครบวกราคาให้...
แถมยังบวกให้เป็นสองเท่า!
ถึงไม่ให้ขายลูกค้าต่างชาติ ก็ไม่น่าต้องบวกถึง 2.4 ล้านนี่นา!
ก็รู้ๆ อยู่ว่า... ต้นทุนเคเบิลนี้ประมาณห้าแสน ราคา 2.4 ล้าน... ก็เท่ากับราคาพุ่งไปห้าเท่า
กำไรสูงถึง 380%!
รวยกว่าปล้นธนาคารอีก...
ต่งซิงหวยเตรียมใจไว้พร้อมจะต่อรองกับนายพลชิวแล้ว... แถมยังคิดคำพูดปฏิเสธการลดราคาไว้เรียบร้อย
แต่... ไม่ได้ใช้เลยสักคำ!
ไม่นะ ทหารนี่ซื้อของกันแบบไม่อั้นเลยเหรอ...?
ถอนทุนไม่เหลือ!
ข้างหลัง หงอี้หัวหน้าคนงาน และเหล่าผู้บริหารกับพนักงานของโรงงานเคเบิล ต่างก็ยกยิ้มมุมปาก จะหัวเราะดังๆ อยู่แล้ว