???
!!!
รองหัวหน้ากรมคังตัวแข็งค้างไปเลย
ตาเบิกกว้าง จ้องหน้าผู้จัดการหวังเขม็ง
"คุณว่าไงนะ ใบประกวดราคากับสเปกสลิงของโรงงานคุณมันตรงกันได้ไง"
ผู้จัดการหวังเองก็งงเหมือนกัน
ก็คุณรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำมาเป็นทำไม่รู้ไม่ชี้อีก
จะเล่นละครให้สมบทบาทขนาดนั้นเลยหรือไง
เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
"ก็ตรงตามตัวอักษรนั่นแหละครับ สเปกในใบประกวดราคากับสลิงของเรามันตรงกันเป๊ะ"
"แม้แต่จุดทศนิยมสามสี่ยังตรงกันเลย"
หา?
สีหน้ารองหัวหน้ากรมคังแข็งค้างในพริบตา
เขาลุกพรวดจากที่นั่ง หน้าตาเหลือเชื่อ
"ที่คุณพูดน่ะจริงเหรอ"
ผู้จัดการหวังขมวดคิ้ว มองท่าทีตื่นตูมเกินเหตุของรองหัวหน้ากรมคัง ไม่เหมือนเล่นละครเลยสักนิด
ในใจเขาเริ่มเอะใจ ตกลงคุณรู้เรื่องฮั้วหรือเปล่านะ
แต่พูดตรง ๆ แบบนี้ไม่ได้ ก็ทำได้แค่พูดต่อ
"จริงสิครับ เรื่องแบบนี้ผมจะโกหกได้ยังไง"
ตู้ม!
เหมือนมีระเบิดจุดขึ้นในหัวรองหัวหน้ากรมคัง สมองขาวโพลนไปหมด
สเปกในใบประกวดราคากับสลิงของโรงงานคุณมันเหมือนกันเหรอ
แม้แต่จุดทศนิยมยังตรงอีก
บ้าไปแล้วเหรอ?
สเปกสมรรถนะของเชือกล็อกเครื่องนี่มันต้องรับแรงดึงสูงกว่า 1500 เมกะปาสคาลนะ
โรงงานผลิตสลิงระดับอำเภอแค่นี้ จะผลิตได้เหรอ
รองหัวหน้ากรมคังตกตะลึงสุดขีด
เพราะความประทับใจแรกไม่ดี เขาก็เลยอดคิดไม่ได้ว่าผู้จัดการหวังพูดจาเพ้อเจ้อ