รัฐมนตรีตู้พูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า
"ท่านผู้เฒ่า ซูหมิงนี่เราต้องคุ้มครองเขาไว้นะครับ"
ท่านผู้เฒ่าหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเบา ๆ
คุ้มครองแน่นอนอยู่แล้ว
เรื่องนี้ต้องให้ข้าบอกอีกงั้นเรอะ
ถึงแม้สีรถของซูหมิงจะไม่ใช่สารเคลือบล่องหน ก็ต้องคุ้มครองเขาไว้
เพราะอย่างไรเสียการผลิตเส้นใยคาร์บอนและหมาป่ากลยังต้องพึ่งพาซูหมิง
หลังจากทั้งสองคนคุยกันเสร็จแล้ว
ท่านผู้เฒ่าก็กลับเข้ามาในห้องทำงานของสถานีตำรวจอีกครั้ง
หยิบใบสารภาพบนโต๊ะขึ้นมาแล้วเหลือบมองไปที่หัวหน้าหน่วยหลิวที่อยู่ข้าง ๆ
"เสี่ยวหลิว ข้าถามหน่อย ตามกฎหมายแล้วหลังจากซูหมิงเซ็นใบสารภาพไป ควรจะถูกลงโทษยังไง"
หัวหน้าหน่วยหลิวเดินเข้ามาข้างหน้าพร้อมตัวสั่นเทา ตอบโดยไม่ต้องคิด
"ท่านผู้เฒ่า.....ตามกฎหมายแล้ว ซูหมิงควรต้องโทษจำคุกสองปีครับ"
"แต่เนื่องจากเขาเกี่ยวข้องกับความลับของชาติ พวกเราไม่กล้าส่งเรื่องให้ศาลหรอกครับ.....ท่านผู้เฒ่า ท่านเอาตัวไปเลยดีกว่า ทุกอย่างแล้วแต่ท่านจัดการ....."
ท่านผู้เฒ่าได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างแล้วพูดอย่างเคร่งขรึม
"พูดอะไรของเจ้า"
"ซูหมิงเซ็นใบสารภาพแล้ว อีกทั้งหลักฐานก็ชัดเจน ข้าจะใช้อภิสิทธิ์เอาตัวไปได้ยังไง"
"นี่มันไม่ใช่การไม่เคารพกฎหมายบ้านเมืองหรอกรึ.....?"
"คดีของซูหมิงนี้ต้องดำเนินการตามกฎหมาย"
ท่าทีของท่านผู้เฒ่าที่พลิกไปมาทำให้ทุกคนงุนงง