"ไม่ได้ไม่ได้หรอก ท่านต่ง ท่านไม่รู้หรอก ว่าใบอนุญาตยุทโธปกรณ์นี่มันมีประโยชน์เยอะแค่ไหน.....หืม? อะไรนะ?"
"หา.....?"
ท่านนายพลชิวตะลึง ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ต่งซิงหวย ใบหน้าแสดงความตกตะลึงเกินบรรยาย:
"คุณว่าไงนะ.....?"
"ใบอนุญาตยุทโธปกรณ์....? พวกคุณมีแล้ว?"
ต่งซิงหวยพยักหน้า น้ำเสียงเรียบเฉยอย่างไม่น่าเชื่อ:
"ใช่ เรามีแล้ว"
"ผมว่า.....ไอ้ของพวกนี้มีเยอะก็ไม่มีประโยชน์อะไร.....สิทธิพิเศษก็ได้รับซ้ำสองครั้งไม่ได้......."
"ท่านว่างั้นไหม ท่านผู้นำทุกท่าน?"
ถ้าสิทธิลดหย่อนภาษีและสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ รับได้สองครั้ง ต่งซิงหวยคงจะตอบรับใบอนุญาตยุทโธปกรณ์นี่ไปโดยไม่ลังเล
คำพูดนี้ออกมา
ทำให้ทุกคนในที่เกิดเหตุตั้งตัวไม่ทัน สมองว่างเปล่าไปหมด!
ท่านนายพลชิว รองหัวหน้ากรมคัง ท่านผู้นำจากเป้ากังเหอกัง ต่างก็มึนงง......
โรงงานเคเบิลระดับอำเภอของคุณ ดันมีใบอนุญาตยุทโธปกรณ์?
ไม่ใช่แล้ว!
แม้แต่เหอกังของพวกเรายังไม่มีใบอนุญาตยุทโธปกรณ์เลย พวกคุณมีแล้วงั้นเหรอ......?
ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อ
ถอยหลังไปครึ่งก้าว พินิจพิจารณาสภาพแวดล้อมโดยรอบของเขตโรงงานอย่างละเอียด
เขตโรงงานแม้จะสะอาดสะอ้านมาก อุปกรณ์ก็นับว่าทันสมัย แต่ขนาดเล็กเกินไป สิ่งปลูกสร้างพื้นฐานก็เก่ามาก......
ทุกด้านล้วนเทียบกับเหอกัง อันกัง พวกเขาไม่ได้เลย
มองยังไงก็ไม่เห็นเหมือนที่จะมีใบอนุญาตยุทโธปกรณ์ได้เลย......
ต่งซิงหวยมองสีหน้าตกตะลึงของท่านนายพลชิวและท่านผู้นำหลายคน ก็หัวเราะแห้ง ๆ แล้วอธิบาย:
"ท่านนายพลชิว! รองหัวหน้ากรมคัง!"
"ถึงสิ่งปลูกสร้างพื้นฐานของโรงงานเราจะไม่ได้เรื่องจริง ๆ ขนาดก็น้อย"
"แต่เราให้ความสำคัญกับการวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีใหม่มาก เพราะเราเป็นธุรกิจเล็ก ๆ ถ้าไม่มีความสามารถในการยืนหยัด ก็อยู่รอดในตลาดได้ยาก"
"ดังนั้น ท่านวางใจได้เลย คุณภาพสินค้าและบริการหลังการขายของเรา รับรองให้ท่านพอใจ!"
ท่านนายพลชิวพยักหน้าในใจ
สามารถวิจัยเชือกล็อกเครื่องบินบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่รับแรงดึงได้ 260 ตันได้ ด้านเทคนิค เขายังวางใจอยู่