สิ้นสุดคำพูดนั้น สีหน้าของนายพลชิวยังไม่ทันแสดงความดีใจ
ผู้จัดการหวังก็พูดขึ้นว่า
"นายพลชิวครับ ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น ในโรงงานเรามีอุปกรณ์วัดความแข็งแรงอยู่แล้ว"
พูดพลางหันไปหาหัวหน้าโรงงานหงอี้
"พี่หง....ช่วยไปตั้งค่าเครื่องให้หน่อย เดี๋ยวเราจะได้วัดความแข็งแรงของลวดสลิงให้พวกหัวหน้าดู"
ลวดสลิงไม่ใช่ชิ้นส่วนความแม่นยำสูงอย่างชิป
โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นวัสดุธรรมดาที่เน้นคุณสมบัติทางวัตถุ การวัดความแข็งแรงก็คือการทดสอบแรงดึงนั่นเอง ซึ่งไม่ได้ยากอะไร
"ได้เลย!"
"หัวหน้าทุกท่าน รอสักครู่นะครับ"
พูดจบ
หัวหน้าหงก็นำพนักงานกลุ่มหนึ่งวิ่งไปที่โรงทดสอบลวดสลิงเพื่อตั้งค่าเครื่อง
รองหัวหน้ากรมคัง นายพลชิว และคณะผู้ตรวจสอบก็เดินตามไปติด ๆ
พอไปถึงหน้างาน
รองหัวหน้ากรมคังและคนอื่น ๆ ถึงได้รู้ว่า
ถึงแม้โรงงานลวดสลิงเวยหลงจะเป็นวิสาหกิจระดับอำเภอ พื้นที่ห่างไกล ขนาดเทียบกับยักษ์ใหญ่อย่างเป้ากังแล้วดูไม่เด่นเอาเสียเลย
แต่อุปกรณ์ของพวกเขากลับครบครันมาก
กระจอกแต่ครบเครื่อง
อุปกรณ์ทดสอบล้ำสมัยหลายอย่าง พวกเขาก็มี
มองดูอุปกรณ์มืออาชีพพวกนี้ บวกกับข้อมูลที่นักวิทยาศาสตร์ซุนเพิ่งทดสอบไป
เหล่าผู้เชี่ยวชาญในทีมต่างพากันฉงน
ทุกคนคิดไม่ตก
การประชุมของกรมพาณิชย์เพิ่งมีขึ้นเมื่อเช้า พารามิเตอร์ในเอกสารประมูลก็เพิ่งถูกส่งออกมา
ความยากในการวิจัยพัฒนาวัสดุเหล็กชนิดนี้ ใคร ๆ ก็รู้ดี
ตามหลักเหตุผล...ไม่มีทางที่จะมีจุดเปลี่ยนภายในเวลาไม่กี่ปี
ทำไมจู่ ๆ...ถึงถูกโรงงานลวดสลิงระดับอำเภอที่ไหนสักแห่งเอาชนะไปได้?
คณะผู้บริหารระดับสูงจากเป้ากัง อันกัง และเหอกัง สายตาล้วนเต็มไปด้วยความสงสัย
หรือว่า...ความสามารถในการวิจัยของเรา ยังสู้โรงงานลวดสลิงระดับอำเภอไม่ได้...?