เจียงเซี่ยเช็ดคราบน้ำที่มุมปาก สีหน้าเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก
“เมื่อกี้ผมเกือบหมดแรงตายในนั้น ด่านที่แปดนั่นมันใช่ด่านที่คนจะผ่านได้หรือไง หมีเหล็กตั้งร้อยตัว ผมฟันจนมือแทบหักกว่าจะค่อย ๆ ฆ่าพวกมันตายได้”
พูดจบ เขาก็มองหลู่ฟาง แววตาแฝงความอยากรู้อยากเห็นและความรู้สึกอยากเอาชนะอยู่เล็กน้อย
“พี่ฟางผ่านไปกี่ด่านแล้วครับ ผมเห็นพี่ตัวสะอาดเอี่ยมแบบนี้ คงสบายกว่าผมเยอะเลยสินะ เป็นไงบ้าง ได้การประเมินระดับ A หรือเปล่า”
หลู่ฟางมองเจียงเซี่ยที่เหงื่อท่วมศีรษะ แล้วยิ้มเล็กน้อย น้ำเสียงสบาย ๆ
“ผ่านหมดแล้ว”
“พรวด!”
น้ำคำสุดท้ายที่เจียงเซี่ยเพิ่งดื่มเข้าไปพุ่งออกมาทันที เขาไออย่างหนักหลายครั้ง ก่อนจะเบิกตากว้างมองหลู่ฟาง
“แค่ก ๆ…พี่ฟาง อย่าล้อผมเล่นสิครับ”
เจียงเซี่ยโบกมือไปมา สีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าไม่เชื่อ
“ผมรู้ว่าพี่เก่ง ตอนพี่ปลุกพลังแล้วเกิดปรากฏการณ์อลังการ ผมก็รู้แล้วว่าพี่ไม่ธรรมดา แต่สถิติของโรงเรียนมันอยู่ที่สิบสองชั้นเองนะครับ!”
เจียงเซี่ยตัดสินใจหันไปดูด้วยตัวเอง
ใบหน้าที่เดิมยังยิ้มกริ่มของเขาพลันแข็งค้างไป
บนจอแสง สถิติการผ่านด่านที่ถูกปักหมุดไว้บนสุดและเปล่งประกายสีทองเจิดจ้า ราวกับสายฟ้าฟาดเข้าใส่ดวงตาของเขา
【หลู่ฟาง: ผ่านด่าน 15 ชั้น】
【การประเมิน: เกรด SSS】
ดวงตาของเจียงเซี่ยแทบจะถลนออกมา
เขามองตัวอักษร “SSS” ที่สะดุดตาบนหน้าจอ แล้วหันกลับไปมองหลู่ฟางอย่างแข็งทื่อ ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง
ลำคอของเขาส่งเสียงอึกอักอยู่นาน แต่กลับพูดประโยคที่สมบูรณ์ออกมาไม่ได้