ภายในห้องประชุม อากาศพลันเงียบสงัดลง
มือที่จี้ซิ่วเหนิงกำเครื่องสื่อสารอยู่แข็งค้างเล็กน้อย
ฮั่นเชียนชานก็เงยหน้าขึ้นเช่นกัน
แม้เขาจะไม่ได้ยินเนื้อหาทั้งหมดจากปลายสาย แต่ดูจากสีหน้าของจี้ซิ่วเหนิงแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก
จี้ซิ่วเหนิงถามช้า ๆ
“คุณแน่ใจหรือ?”
หลิวเฉิงยิ้มขื่น
“หัวหน้าจี้ ผมแน่ใจ”
จี้ซิ่วเหนิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ
“ตรวจสอบบันทึกย้อนหลังหน่อย”
“ถ้ำน้ำแข็งเยือก ระดับนรก ก่อนหน้านี้เวลาที่เร็วที่สุดคือเท่าไร?”
เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังมาจากปลายสาย
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงของหลิวเฉิงก็ฟังดูฝืดเฝื่อนยิ่งกว่าเดิม
“เจอแล้ว”
“สถิติเดิมของเจียงเฉิง ทำไว้เมื่อห้าปีก่อนโดยทีมสี่คนที่มีระดับเฉลี่ย 15”
“สมาชิกในทีมประกอบด้วยนักรบโล่ นักบวช จอมเวทไฟ และนักธนู เป็นทีมมาตรฐานที่มีครบทุกตำแหน่ง”
“เวลาที่ใช้ผ่านด่าน...”
หลิวเฉิงหยุดไปครู่หนึ่ง
“3 ชั่วโมง 17 นาที 42 วินาที”
จี้ซิ่วเหนิงเงียบไป
คิ้วของฮั่นเชียนชานขมวดแน่นขึ้น
“เกิดอะไรขึ้น?”
จี้ซิ่วเหนิงวางเครื่องสื่อสารลง แล้วหันไปมองฮั่นเชียนชาน สีหน้าซับซ้อนถึงขีดสุด
“หลู่ฟางไปลงดันเจี้ยนมา”
ฮั่นเชียนชานชะงักไป
“ลูกชายของหลู่เทียนสงกับซูชิงอวี่หรือ?”
“ครับ”
“เมื่อครู่เขาเพิ่งลงถ้ำน้ำแข็งเยือกระดับนรกคนเดียว”
แววตาของฮั่นเชียนชานไหววูบ
“ถ้ำน้ำแข็งเยือก? ดันเจี้ยนที่ต้องมีระดับ 13 ถึงจะเข้าได้งั้นหรือ?”
“ใช่”
จี้ซิ่วเหนิงกล่าวช้า ๆ
“คนเดียว”
“ผลประเมินเกรด SSS”
“29 นาที 48 วินาที”