วันที่ออกจากเมืองหลวงเป็นวันที่ฟ้าแจ่มใส แดดจ้า
หลิวชิงซานกับคุณย่าเชียนมาส่งพวกเขาที่สถานีรถไฟด้วยตัวเอง
หลิวชิงซานมอบซองอั่งเปาใบใหญ่ให้แดนหนึ่ง
ส่วนคุณย่าเชียนจับมือเจียงซูหรงไว้ พูดจ้อไม่หยุดถึงเรื่องการดูแลลูกและข้อควรระวังในการใช้ชีวิตคู่
ท่าทางของเธอเหมือนแม่ที่กำลังส่งลูกสาวออกเดินทางไกลไม่มีผิด
หัวใจที่เคยรู้สึกว่างเปล่าของเจียงซูหรงจึงเต็มอิ่มขึ้นมา
“ไปถึงอวิ๋นเฉิงแล้วก็ตั้งใจทำงาน” หลิวชิงซานตบบ่าเสี่ยวจ้าน ใบหน้าที่มีรอยยิ้มอยู่เสมอเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความไว้วางใจ “สถาบันวิจัยเป็นโครงการสำคัญของชาติที่ต้องวางรากฐานไปอีกร้อยปี ห้ามเกิดข้อผิดพลาดเด็ดขาด”