ฤดูใบไม้ร่วงในเมืองหลวง ฟ้าสูง เมฆจาง ลมเย็นสบาย
ในลานเล็ก ๆ ของคุณย่าเชียน ใบของต้นไหวเก่าแก่ต้นนั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้ว
เมื่อลมพัดมา ใบไม้ก็ร่วงกราวลงมา ปูพื้นจนกลายเป็นสีทองทั้งผืน
เจียงซูหรงอุ้มลูกน้อยนั่งบนเก้าอี้โยกในลานบ้าน พลางอาบแดด
ลูกน้อยอายุใกล้ครบสามเดือนแล้ว
หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก แก้มยุ้ยดูแข็งแรงสมบูรณ์
ดวงตากลมโตดำขลับราวกับองุ่นคู่นั้นเหมือนเสี่ยวจ้านมาก
ส่วนจมูกเล็กโด่งกับริมฝีปากเล็กได้รูปกลับมีเค้าของเจียงซูหรงอยู่ไม่น้อย
เขาเป็นเด็กดี ไม่ค่อยร้องไห้งอแง
เพียงแต่ชอบเบิกดวงตากลมโตเปี่ยมความอยากรู้อยากเห็น มองสำรวจโลกแปลกหน้าใบนี้
และยังชอบยื่นมือน้อย ๆ อวบอ้วนไปคว้าผมยาวของแม่เล่น
