สองทุ่มตรง
ซูเหล่าหวายใช้ไม้เท้าค้ำยันเดินออกจากโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ข้างหลังมีลูกน้องติดปืนสิบคนเดินตาม
คนขับจอดรถไว้ที่หน้าโรงเตี๊ยมแล้ว เป็นรถบิวอิคสีดำ
ลูกน้องคนหนึ่งรีบก้าวไปเปิดประตูรถ อีกรายยื่นมือไปประคองแขนของซูเหล่าหวาย
จังหวะนั้นเอง
แสงไฟหน้ารถสองดวงก็สาดส่องออกมาจากหัวมุมถนน
รถฟอร์ดสีดำสองคันพุ่งออกมาจากหัวมุมถนนต่อเนื่องกัน ด้วยความเร็วสูงมาก
รถยังไม่ทันจอดสนิท ประตูรถก็ถูกเตะเปิดจากด้านใน
รถแต่ละคันมีคนกระโดดลงมาสี่คน รวมเป็นแปดคน แปดกระบอกปืน
บางคนถือปืนลูกซองที่ถูกตัดลำกล้องสั้น บางคนถือปืนพกเมาเซอร์
คนที่นำขบวนลงรถก็ยกปืนพกเมาเซอร์ขึ้นทันที ปลายกระบอกจ่อไปที่แผ่นหลังของซูเหล่าหวาย นิ้วชี้วางบนไกปืนแล้วลั่นโดยไม่ลังเล
ปัง! ปัง! ปัง!
ลูกน้องที่ยืนอยู่ข้างซูเหล่าหวายตอบสนองไวมาก วินาทีที่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ก็เกร็งกายเตรียมพร้อม
เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับที่เขาทุ่มตัวลงทาบซูเหล่าหวาย แขนทั้งสองข้างกอดไหล่ของประธานสาขาผู้เฒ่าไว้แน่นแล้วถอยล้มไปข้างหลัง
ทั้งสองคนกระแทกลงกับพื้นข้างประตูรถบิวอิค กระสุนเฉียดหนังหัวพวกเขาบินผ่านไป กระแทกเข้ากับแผงเหล็กประตูรถจนทะลุเป็นสามรู เศษกระจกดังกราวกระจายใส่หัวและตัวพวกเขาเต็มไปหมด
“ปกป้องหวายกง!”