พอเฉาอวี้พูดจบ ไม่ต้องพูดถึงกู้หมิงเลย แม้แต่แขกที่โต๊ะข้าง ๆ ที่กำลังนั่งกินปิ้งย่างอยู่ก็ถึงกับตะลึง
"เว้ย! ไอ้หมอนี่โคตรโหดเลยว่ะ กะจะยกขวดโหลกเหล้าขาวเลยเหรอ?"
เจ้าของร้านปิ้งย่างก็ตกใจไม่แพ้กัน เช็ดมือแล้วรีบเดินไปที่ตู้เย็น กว่าจะลากกล่องเบียร์ทั้งกล่องออกมาได้ก็ออกแรงไม่น้อย กล่องนั้นเป็นเหล้าขาว 52 ดีกรียี่ห้อหนึ่ง เต็มกล่องสิบสองขวด
เมิ่งชิงเหยียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองเหล้าขาวสิบสองขวดที่เรียงเป็นระเบียบแล้วตาก็โต
ปกติเธอเห็นคนเก่งเรื่องเหล้ามาเยอะ แต่ก็เป็นการจิบทีละนิดจากแก้วเล็ก ๆ
นี่มันยกขวดแก้วขึ้นโหลกเลยนะ ไม่กลัวตายหรือไง?
"เฉาอวี้ แกโง่หรือเปล่า?"
เมิ่งชิงเหยียนขมวดคิ้วแน่น ลดเสียงลงพร้อมกับเอ็ดด้วยความโมโห "เหล้าขาวแกดื่มแบบนี้เนี่ยนะ อยากตายหรือไง!"
ปากเธอด่าเสียงแข็ง แต่ในใจกลับมีความรู้สึกแปลก ๆ ผุดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ไอ้คนไม้ทื่อคนนี้ปกติไม่เห็นจะแยแสเธอเลย พอเห็นอาจารย์กู้มายุ่งกับเธอ ดันกล้าลุยถึงขนาดเอาชีวิตเข้าแลกงั้นเหรอ?
ในมุมมองของเธอ เฉาอวี้ต้องหึงเธอแน่ ๆ เพราะเห็นว่าเธอกับอาจารย์กู้เคยสนิทกันมาก่อน!
คิดถึงตรงนี้ สายตาที่เมิ่งชิงเหยียนมองเขาก็อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด
ส่วนเสิ่นซื่อฉีที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งกว่านั้น ตรงเข้าไปกอดแขนของเฉาอวี้แน่น
ความนุ่มนวลที่น่าตกใจแนบชิดกับแขนของชายหนุ่ม พลันกระเพื่อมขึ้นลงตามลมหายใจที่ถี่ขึ้นของเธอ
"เฉาอวี้ เปลี่ยนเป็นเบียร์ดีกว่าไหม? ดื่มแบบนี้ท้องไหวเหรอ?"
เพื่อนร่วมห้องสามคนที่อยู่ข้าง ๆ มองจนตาค้าง ยกนิ้วโป้งให้พร้อมตะโกน "เว้ย! พี่อวี้สุดยอด! เก็บงำไว้ลึกมาก!"
เฉาอวี้ภายนอกนิ่งเหมือนน้ำ แต่ในใจด่าไปแล้วเรียบร้อย
เก่งที่ไหนได้! ตั้งแต่เกิดมาเขาดื่มเบียร์มาไม่กี่ขวดเอง!
แต่เขารู้ดี กับการรับมือกู้หมิงประเภทที่ชอบทำเป็นผู้ใหญ่มีตำแหน่งบนโต๊ะเหล้าแบบนี้ ถ้าดื่มทีละแก้วค่อย ๆ รบกับเขา สุดท้ายคนที่หน้าม้านก็ต้องเป็นตัวเอง