ในเวลานี้ เซียวหลานอิงงดงาม เย้ายวน และมีเสน่ห์อย่างไม่ต้องสงสัย
แต่น่าเสียดาย ยิ่งเซียวหลานอิงแสดงท่าทีราวกับปีศาจสาวยั่วยวนมากเท่าไร ฉินสืออันก็ยิ่งรังเกียจและดูแคลนเธอมากขึ้นเท่านั้น
เยียนเอ๋อร์ของเขามีเสน่ห์เย้ายวนจนยากจะต้านทาน งามล่มเมือง และชวนให้คนลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น เป็นปีศาจสาวผู้เย้ายวนอย่างแท้จริง
แต่ทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่ฉินสืออันสร้างขึ้นด้วยมือของตัวเอง เขาเคยเห็นความไร้เดียงสาของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ และเฝ้ามองเธอเติบโตขึ้น ทั้งยังสัมผัสความเย้ายวนอันลึกล้ำจนแทบสิ้นสติของเธออย่างฝังใจ
สำหรับฉินสืออันแล้ว ไม่ว่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ในตอนนี้จะมีเสน่ห์ ยั่วยวน หรืองดงามเพียงใด ทั้งหมดก็เป็นคำชื่นชมต่อผลงานของเขา
แล้วความเร่าร้อนของเซียวหลานอิงเล่า?
กลับเป็นสิ่งที่ผู้ชายคนอื่นฝึกฝนเธอมา
สกปรก!
สกปรกจนแม่งไม่เหลือชิ้นดี!
ฉินสืออันด่าทอในใจด้วยความดูแคลนและรังเกียจถึงขีดสุด แต่เพื่อที่จะได้อยู่กับเยียนเอ๋อร์ไปตลอดชีวิต เขาจำเป็นต้องใช้หมากตัวนี้อย่างคุ้มค่าและฝึกให้เชื่อง
“ถอดออก”
ฉินสืออันวางโทรศัพท์ลงบนเตียง หันกล้องไปทางเซียวหลานอิง ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายของทรราชรูปงามที่ไม่ยอมให้ใครขัดคำสั่ง
“แล้วก็...”
ฉินสืออันเอ่ย
“หลานหลาน ถ้าอยากเป็นมือที่สามของฉัน อย่างน้อยก็ต้องให้ฉันเห็นกับตาก่อนว่าร่างกายของเธอเด็ดดวงพอจะทำให้ฉันนอกใจเยียนเอ๋อร์ที่รักที่สุด แล้วมามั่วกับเธอหรือเปล่า แน่นอนว่า...”
ฉินสืออันหยุดพูด น้ำเสียงเย็นชาไร้เยื่อใย ราวกับผู้ชายสารเลวโดยแท้
“ถ้าเธอไม่เต็มใจ ประตูก็อยู่ทางนั้น ฉัน ฉินสืออันจะไม่บังคับเธอแม้แต่นิดเดียว และนับจากนี้ไป ฉันจะไม่โผล่มาให้เธอเห็นอีก”
“ไม่!”
สีหน้าเซียวหลานอิงเปลี่ยนไปทันที แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ตอนนี้ฉินสืออันเป็นตัวเลือกแต่งงานที่ดีที่สุดเท่าที่เธอจะหาให้ตัวเองได้แล้ว
เดิมทีเซียวเยี่ยนเซินก็ไม่พอใจลูกบุญธรรมอย่างเธอในทุกเรื่องอยู่แล้ว
แต่ถ้าเธอได้เป็นคู่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ของฉินสืออัน ต่อให้เซียวเยี่ยนเซินไม่พอใจเธอแค่ไหน ก็ไม่มีทางพรากฐานะคุณหนูแห่งตระกูลเซียวไปจากเธอจริง ๆ
ตราบใดที่เธอยังเป็นลูกบุญธรรมของเซียวเยี่ยนเซิน ชาตินี้เธอก็ทำอะไรก็ได้ตามใจในเมืองซั่งจิง
ฉินสืออันจะดูหมิ่นเธอหรือไม่ชอบเธอแล้วอย่างไร
ขอแค่ได้เป็นภรรยาของฉินสืออัน เป็นคุณนายรองแห่งตระกูลฉิน
ถึงตอนนั้น เธอจะเหยียบยัยอวิ๋นเยียนเอ๋อร์สารเลวให้จมดินได้ แล้วยังเอาเงินของฉินสืออันไปเลี้ยงนายแบบหนุ่มสักสิบแปดคนก็ยังได้
ยิ่งไปกว่านั้น เซียวหลานอิงไม่เชื่อว่าตัวเองจะสู้ยัยอวิ๋นเยียนเอ๋อร์สารเลวไม่ได้จริง ๆ
ฉินสืออันยังตกหลุมรักยัยยาจกอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ได้
สักวันฉินสืออันก็ต้องรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้นเหมือนกัน
ขอแค่เธอเชื่อฟังและว่านอนสอนง่ายกว่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ ทั้งยังตอบสนองความปรารถนาของฉินสืออันได้ดีกว่า
“พี่สืออัน หนูไม่อยากตัดขาดกับพี่ อีกอย่าง หนูเคยบอกแล้วว่าไม่ว่าพี่จะให้หนูทำอะไร หนูก็จะเชื่อฟังและทำตามอย่างดี แล้วหนูจะทำให้ดีกว่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ ทำให้พี่พอใจยิ่งกว่าเดิมแน่นอน”
หลังจากเซียวหลานอิงสารภาพรักกับฉินสืออันอย่างจริงใจ มือทั้งสองที่กำผ้าขนหนูอาบน้ำไว้ก็คลายออก
ผ้าขนหนูร่วงหล่น
มือที่วางอย่างประหม่าและอ่อนช้อยจงใจดันทรวงอกให้เด่นขึ้นสองข้าง หวังให้ฉินสืออันหวั่นไหวและอยากครอบครอง
เรียวขางามเย้ายวนเผยความปรารถนาอย่างเขินอายและเร่าร้อน
เธองดงามมาก
น่าเสียดายที่ฉินสืออันเคยชินกับการเอาเซียวหลานอิงไปเปรียบกับอวิ๋นเยียนเอ๋อร์แล้ว
ผิวไม่ขาวเนียนอมชมพูเท่าเยียนเอ๋อร์ ทั้งยังไม่งดงามชวนหลงใหลเท่า
เอวก็ไม่สวยเท่าเอวของเยียนเอ๋อร์
แม้เอวของเซียวหลานอิงจะคอดเช่นกัน แต่กลับดูผอมแห้งไปหน่อย
ไม่เหมือนเอวของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ที่ถึงจะคอด แต่ก็ยังมีเนื้อมีหนัง ขาวนวลอวบอิ่ม ทั้งงดงามและนุ่มลื่นน่าสัมผัส
แต่เมื่อเทียบกับเยียนเอ๋อร์แล้ว เซียวหลานอิงก็มีข้อได้เปรียบอยู่เหมือนกัน
นั่นคือเรื่องที่เยียนเอ๋อร์ไม่ยอมร่วมมือทำกับเขา เซียวหลานอิงกลับยอมทำตามอย่างว่าง่ายทุกอย่าง แถมยังทำเกินกว่าที่เขาขอเสียอีก
ชั่วขณะหนึ่ง ฉินสืออันถึงกับควบคุมตัวเองไม่อยู่ คล้อยตามอารมณ์จนเริ่มหลงใหล
จนลืมไปว่าวันนี้เดิมทีเขานัดพบอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ไว้
อีกทั้งยังคิดว่าบาร์เป็นถิ่นของฉินสืออัน ต่อให้เขาไม่ไปเฝ้าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ ก็ไม่มีใครกล้าแย่งเยียนเอ๋อร์ของเขาไป
ดังนั้นตลอดทั้งวันในวันรุ่งขึ้น ฉินสืออันจึงมั่วอยู่กับเซียวหลานอิงในโรงแรม
โดยไม่รู้เลยว่ามีคนหนึ่ง เมื่อได้ข้อมูลสืบประวัติของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์มาแล้ว ก็รีบนั่งเครื่องบินส่วนตัวกลับจากต่างประเทศเพื่อแย่งชิงตัวเธอทันที
ยามค่ำคืน บาร์
เซียวเยี่ยนเซินสวมหน้ากากสีดำปิดใบหน้าครึ่งหนึ่ง แต่งกายในชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างประณีตและหรูหรา บุคลิกโดดเด่น ราวกับผู้มีอำนาจโดยกำเนิด
“ให้คุณหนูอวิ๋นเยียนเอ๋อร์มาที่ห้องรับรองของผมเพื่อเสนอขายเครื่องดื่ม เอาแต่ขวดที่แพงที่สุด”
เซียวเยี่ยนเซินสั่งพนักงานในบาร์
พนักงานในบาร์เห็นเซียวเยี่ยนเซินแล้ว ก็เข้าใจผิดทันทีว่าเขาเป็นลูกค้าหน้าม้าที่เจ้าของร้านจัดเตรียมไว้
“ได้ค่ะ คุณผู้ชาย”
พนักงานรีบพาเซียวเยี่ยนเซินไปยังห้องรับรองวีไอพีระดับสูงสุด
ไม่นาน อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ก็เข็นเครื่องดื่มเข้ามาในห้อง
คืนนี้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ยังคงสวมชุดกระต่ายสีชมพูชุดนั้น ซึ่งเย้ายวนและมีเสน่ห์เหลือเกิน
เซียวเยี่ยนเซินชะงักลมหายใจ แววตาพลันลึกล้ำและร้อนแรง ราวกับกำลังลุกไหม้
เซียวเยี่ยนเซินไม่เคยคิดเลยว่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ตัวจริงจะงดงามยิ่งกว่าในภาพถ่ายและวิดีโอเสียอีก
ไม่เพียงมีใบหน้างดงามเย้ายวน ทั้งบริสุทธิ์และเย้ายวนในเวลาเดียวกัน ทุกสัดส่วนบนร่างกายของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ยังชวนให้หลงใหลอย่างยิ่ง ตรงที่ควรมีเนื้อก็อวบอิ่มสมส่วน ไม่มีขาดตกบกพร่อง
ส่วนตรงที่ควรผอมก็ยังคงมีเนื้อนุ่มนวล ไม่ทำให้รู้สึกว่าผอมจนเหลือแต่กระดูกหรือแห้งตอบจนหมดความงาม
สมกับเป็นปีศาจสาวยั่วยวนจริง ๆ
ทำให้เขาอยากนอนกับเธอเหลือเกิน
“สวัสดีค่ะ คุณผู้ชาย”
เวลานั้นเอง เสียงหวานนุ่มละมุนของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ก็ดังขึ้น
“นี่คือเครื่องดื่มที่คุณสั่ง จะให้ฉันเปิดขวดและรินให้ตอนนี้เลยไหมคะ?”
ลูกกระเดือกของเซียวเยี่ยนเซินขยับขึ้นลง นอกจากรูปร่างหน้าตาจะตรงกับรสนิยมของเขาทุกอย่างแล้ว เด็กสาวคนนี้ยังมีเสียงที่ทำให้เขาชอบมากเสียด้วย
ดูท่าเขาคงต้องเปลี่ยนแผนเสียแล้ว
“อวิ๋นเยียนเอ๋อร์...”
เซียวเยี่ยนเซินยกมือถอดหน้ากากออกจากใบหน้า เผยความปรารถนาเพราะถูกใจรูปลักษณ์ของเธออย่างตรงไปตรงมา ไม่มีปิดบังแม้แต่น้อย
“ฉันต้องการให้เธอเลิกกับฉินสืออัน แล้วมาอยู่กับฉัน”
มือของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ที่กำลังจัดวางของชะงัก เธอเงยหน้ามองเซียวเยี่ยนเซินอย่างประหลาดใจ
“ฉันปฏิเสธได้ไหมคะ?”
น้ำเสียงไม่มีความตื่นตระหนก มีเพียงคำถามหลังจากคิดอย่างสุขุมและมีเหตุผลแล้ว
เซียวเยี่ยนเซินยิ้ม
เธอพิเศษจริง ๆ ด้วย
ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น ป่านนี้คงไม่ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ก็ต้องยืนอยู่บนจุดสูงส่งทางศีลธรรมและความรัก คัดค้านเขาอย่างชอบธรรมว่าเธอมีแฟนแล้ว
แต่อวิ๋นเยียนเอ๋อร์กลับมีเพียงการคำนวณผลประโยชน์อย่างมีเหตุผลและเฉียบแหลม
“ดูท่าฉันจะเดาไม่ผิดเลยสักนิด”
เซียวเยี่ยนเซินยิ้มมุมปาก สายตาที่มองอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ยิ่งพึงพอใจและชื่นชม ทั้งยังเต็มไปด้วยความมั่นใจว่าจะต้องได้เธอมา
“คนข้างนอกพูดกันว่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์รักฉินสืออันจนหมดหัวใจ แต่ความจริงแล้วเธอไม่เคยรักเขาเลยใช่ไหม?”
“ไม่ค่ะ”
อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ปฏิเสธ ลุกขึ้นไปนั่งห่างจากเซียวเยี่ยนเซินหนึ่งที่นั่ง ดวงตาเรียวสวยอ่อนหวานมองเขาอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา
“ฉันรักฉินสืออันมาก ทั้งร่างกาย พละกำลัง ลีลาของเขา หรือแม้แต่สัญชาตญาณที่อยากปรนนิบัติฉันให้ดี ตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาทำให้ฉันรัก...เขา...มากจริง ๆ ดังนั้น...”