ระบบทะลุมิติ: พ่อหนุ่มใหญ่สุดร้ายกาจ ล่อลวงจนใครต่อใครตกหลุมรัก

ตอนที่ 3 พ่อสายเปย์ข้ามภพ: มหาอำนาจผู้ดุดันล่อลวงจนยอมจำนน

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ถึงตอนนั้น ฉินสืออันจะต้องหาทุกวิถีทางเพื่อปรนเปรออวิ๋นเยียนเอ๋อร์ด้วยความรักหมดหัวใจ ให้เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

สำหรับฉินสืออัน อวิ๋นเยียนเอ๋อร์กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่แยกขาดจากกันไม่ได้ไปนานแล้ว

เขารักอวิ๋นเยียนเอ๋อร์จนหมดหัวใจจริง ๆ

เพราะฉะนั้น แค่คิดว่าสักวันหนึ่งอวิ๋นเยียนเอ๋อร์อาจจากเขาไป

หรือถึงขั้นแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นสัมผัสและจูบเรือนร่างเย้ายวนชวนหลงใหลที่เปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนตามธรรมชาติของเธอ

ฉินสืออันก็หึงหวงและเกลียดชังจนแทบคลั่ง

แต่ฉินสืออันรู้ดีแก่ใจว่า ด้วยนิสัยเอาแต่ใจและเผด็จการของแม่

บวกกับลูกชายนอกสมรสและลูกสาวนอกสมรสที่พ่อแอบเลี้ยงไว้นอกบ้าน

หากเขาอยากรักษาสถานะทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลฉินที่เปิดเผยต่อสาธารณะเอาไว้

แม่ย่อมต้องบีบบังคับให้เขาแต่งงานกับคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยที่มีฐานะคู่ควรกัน

ดังนั้น หากฉินสืออันอยากอยู่กับอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ไปตลอดชีวิต วิธีเดียวก็คือทำให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ยินยอมเป็นคนรักลับ ๆ ของเขา

ถึงขั้นที่ฉินสืออันวางแผนไว้แล้วว่า เมื่อถึงเวลาต้องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ในอนาคต

เขาจะแต่งงานกับเซียวหลานอิง

ไม่เพียงกลุ่มทุนเซียวจะยิ่งใหญ่กว่ากลุ่มทุนฉินมาก แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ เซียวเยี่ยนเซินมีทายาทเพียงคนเดียวคือเซียวหลานอิง ทว่าเธอก็เป็นแค่ลูกสาวบุญธรรมของเขา

ต่อให้หลังแต่งงานกับเซียวหลานอิงแล้วเขายังคบหาอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ต่อไป เซียวเยี่ยนเซินก็ไม่มีทางทำลายความร่วมมือทางธุรกิจระหว่างตระกูลเซียวกับตระกูลฉิน เพียงเพราะลูกสาวบุญธรรมไร้ประโยชน์และสมองกลวงอย่างเซียวหลานอิงคนเดียว

ที่สำคัญที่สุดคือ เซียวหลานอิงเป็นผู้หญิงโง่เขลาที่รู้จักแต่พึ่งพาผู้ชายเพื่อมีชีวิตอยู่

เขาแค่คิดแผนสักหน่อย ใช้ลูกไม้สักนิด ก็สามารถควบคุมเธอได้อย่างง่ายดายและเบ็ดเสร็จ

ไม่เหมือนอวิ๋นเยียนเอ๋อร์

อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ดูอ่อนหวานว่าง่าย ทำเหมือนรักเขาจนหมดหัวใจ

แต่ฉินสืออันรู้ดีแก่ใจยิ่งกว่าใคร

อวิ๋นเยียนเอ๋อร์เป็นคนดื้อรั้นมาก

อย่างเรื่องบนเตียงนั่นก็เหมือนกัน

เขาแค่อยากเล่นพิเรนทร์กับอวิ๋นเยียนเอ๋อร์สักหน่อย

ถ้าเป็นเรื่องที่เขาอยากให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์เจ็บตัวหรือทนทุกข์สักนิด

เธอก็ไม่ยอมและไม่ให้ความร่วมมือไปเสียทุกอย่าง

ถ้าเขาข่มเหงเธอมากกว่านี้อีกหน่อย อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ก็กล้าเอามีดแทงเขา ถึงขั้นขู่ว่าจะแจ้งตำรวจและเลิกกับเขา

จนตอนนี้ เพื่อสนองความชอบของตัวเอง ฉินสืออันกลับค่อย ๆ กลายเป็นฝ่ายที่ถูกอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ทำร้ายและรังแกเสียเอง

ดังนั้น เพื่อปราบอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ให้เชื่อง ทำให้เธอยอมรับชะตากรรมและอยู่ข้างกายเขาไปตลอดชีวิตในฐานะคนรักลับ ๆ ตลอดกาล

ฉินสืออันจึงตอบตกลงแผนการแย่ ๆ ของเซียวหลานอิง แสร้งทำเป็นป่วยหนักและต้องใช้ค่ารักษาพยาบาลมหาศาล

เงินกว่าหนึ่งล้านหยวนที่เขาทยอยโอนให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ตลอดสองปีที่ผ่านมา จะได้ถูกใช้จนหมด

เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะใช้วิธีการบางอย่างทำให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์หางานพิเศษในเมืองซ่างจิงไม่ได้อีกต่อไป แม้แต่งานดี ๆ สักงานก็หาไม่ได้

ถึงอย่างนั้น ต่อให้เป็นเพราะเงินและอยากมีชีวิตสุขสบายต่อไป อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ก็จำต้องเชื่อฟังและอยู่ข้างกายเขาไปตลอดชีวิต

“เซียวหลานอิง ดึกดื่นป่านนี้ไม่หลับไม่นอนหรือไง? มาหาฉันที่นี่ทำไม?”

ฉินสืออันยืนอยู่ตรงประตู มองเซียวหลานอิงด้วยสายตาเย็นชาและไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะเชิญเธอเข้าห้องเลยแม้แต่น้อย

“ฉันเตือนเธอไว้นะ เซียวหลานอิง ถ้าเธอกล้าบอกความลับพวกนั้นของฉันให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์รู้ ฉันฆ่าเธอแน่”

สำหรับฉินสืออันแล้ว อวิ๋นเยียนเอ๋อร์คือจุดอ่อนที่ห้ามใครแตะต้อง

ใครแตะต้องก็ต้องตาย

เซียวหลานอิงที่กำลังเปี่ยมสุขและมั่นใจว่าตนถือไพ่เหนือกว่า พอเห็นท่าทีของฉินสืออันก็พลันน้ำตาคลอด้วยความน้อยใจและเสียใจ

“พี่สืออัน อย่าดุฉันแบบนี้สิคะ”

เซียวหลานอิงมีหยาดน้ำตาคลออยู่ในดวงตา เธอยื่นมือออกไปอย่างลังเล แต่อัดแน่นด้วยความรักเพื่อคว้าชายแขนเสื้อชุดนอนของฉินสืออัน น้ำเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้ ทั้งยังจงใจดัดเสียงให้เล็กแหลม ก่อนสารภาพรักอย่างอ่อนหวาน

“พี่รู้ไหมคะว่าฉันรักพี่มากจริง ๆ ฝันอยากเป็นผู้หญิงของพี่ทุกคืนเลย พี่ทำกับฉันแบบนี้ ฉันเสียใจมากนะคะ...”

“พอได้แล้ว”

ใครจะคิดว่าฉินสืออันไม่รอให้เซียวหลานอิงออดอ้อนสารภาพรักจนจบ ก็หงุดหงิดและรังเกียจจนปัดมือที่จับแขนเสื้อชุดนอนของเขาออกอย่างแรง

“เซียวหลานอิง เสียงเธอก็ไม่มีเสน่ห์เท่าอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ของฉัน ร้องไห้ก็ไม่เย้ายวนเท่าเธอ แม้แต่ตอนออดอ้อนยังไม่ชวนให้หลงใหลเท่าเธอเลย เธอมีหน้ามาทำท่าทอดสะพานใส่ฉัน แถมยังเพ้อฝันอยากเลื่อนสถานะมาเป็นเมียน้อยของฉันได้ยังไง?”

ทุกคำพูดของฉินสืออันจงใจเอาอวิ๋นเยียนเอ๋อร์มาเปรียบเทียบเพื่อเหยียบย่ำและหยามเกียรติเซียวหลานอิง

คนเราย่อมมีวิธีจัดการต่างกันไป

ถ้าจะปราบอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ให้เชื่อง ฉินสืออันต้องเอาอกเอาใจ ปลอบโยน หลอกล่อ ใช้ทั้งพระเดชพระคุณ และวางแผนใส่ร้ายเธออย่างแยบยล

แต่กับผู้หญิงอย่างเซียวหลานอิงที่สมองเล็กกว่าวอลนัต ทั้งทะเยอทะยาน หยิ่งผยอง คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่น และขาดผู้ชายแล้วอยู่ไม่ได้อย่างเธอ

การดูหมิ่นอย่างตรงไปตรงมาและการควบคุมจิตใจต่างหาก คือวิธีที่ได้ผลและใช้การได้ดีที่สุด

ถึงอย่างไร ถ้าเขาไม่ลงมือกับเซียวหลานอิงอย่างเด็ดขาด แล้วจะทำให้เธอเป็นโรคสตอกโฮล์มในเร็ววัน ยินยอมเป็นภรรยาที่แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับเขาในนามไปตลอดชีวิตได้อย่างไร

“พี่สืออัน อย่าโกรธเลยนะคะ”

เป็นไปตามที่ฉินสืออันคาดไว้ เมื่อถูกเขาชี้หน้าด่าทอและหยามเกียรติเช่นนี้ ปฏิกิริยาแรกของเซียวหลานอิงกลับไม่ใช่โกรธหรือด่ากลับ

แต่กลับหวาดกลัว รู้สึกผิด และกระวนกระวายใจจนรีบขอโทษฉินสืออัน

“ฉัน...ที่ดึกขนาดนี้แล้วยังมาหาพี่ จริง ๆ แล้วก็เพื่อจะบอกพี่สืออันว่า คืนนี้เยียนเอ๋อร์เหมือนจะนอนกับผู้ชายคนอื่นค่ะ”

พอฉินสืออันได้ยินคำใส่ร้ายอวิ๋นเยียนเอ๋อร์จากปากเซียวหลานอิง เขาแทบกลั้นใจไม่ไหวจนเกือบฟาดฝ่ามือใส่หน้าเธอไปแล้ว

เซียวหลานอิงไม่คิดใช้สมองที่แทบมีไว้ประดับเท่านั้นซึ่งใหญ่พอ ๆ กับเมล็ดวอลนัตสักหน่อยหรือไง

ฉินสืออันหลอกลวงอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์ก็จริง

แต่ความรักที่เขามีต่ออวิ๋นเยียนเอ๋อร์เป็นของจริง

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์

ฉินสืออันจึงรู้ดีกว่าใครว่า อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ของเขามีเสน่ห์ดึงดูดผู้ชายได้อย่างบ้าคลั่งและอันตรายถึงเพียงไหน

เพราะฉะนั้น ฉินสืออันไม่มีทางทำใจปล่อยให้อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนลูกค้า หรือแม้แต่ถูกผู้ชายเถื่อนพวกนั้นฉวยโอกาสเอาเปรียบจริง ๆ

บาร์ที่อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ทำงานเป็นของเขา

ทั้งคืนเขาจับตาดูกล้องวงจรปิดในบาร์ เฝ้าดูทุกการเคลื่อนไหวของอวิ๋นเยียนเอ๋อร์

ตอนกลางคืนเขาก็แอบตามเธอกลับบ้านมาตลอดทาง

ฉินสืออันจึงรู้แก่ใจว่า คืนนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนแตะต้องอวิ๋นเยียนเอ๋อร์แม้แต่ปลายนิ้ว

แต่ฉินสืออันก็ไม่ได้เปิดโปงคำโกหกของเซียวหลานอิง

“ฉันไม่เชื่อ”

ฉินสืออันเล่นไปตามบทที่เซียวหลานอิงวางไว้

“ฉันเชื่อใจเยียนเอ๋อร์ นอกจากฉันแล้ว เธอไม่มีทางยอมให้ผู้ชายคนไหนแตะต้องแม้แต่เส้นผม” ฉินสืออันพูดด้วยความเชื่อมั่นในตัวอวิ๋นเยียนเอ๋อร์

“พี่สืออัน ฉันไม่ได้โกหกนะคะ”

เซียวหลานอิงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดอัลบั้มภาพ แล้วส่งให้ฉินสืออันดูอย่างร้อนใจ

“พี่สืออันดูสิคะ นี่เป็นรูปที่ฉันถ่ายหลังเยียนเอ๋อร์กลับมาเมื่อคืนนี้ ตรงคอและไหปลาร้าของเธอมีรอยแดงชวนให้คิดเต็มไปหมดเลย”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป