“คุณหนูอวิ๋น!”
เมื่อทุกคนในห้องนั่งเล่นเห็นอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ ก็รีบก้มศีรษะทักทายเธออย่างนอบน้อมทันที
โชคดีที่ตลอดสองปีที่ผ่านมา อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ได้ผ่านงานเลี้ยงในฐานะแม่ครัวประจำบ้านมามากมาย จึงคุ้นเคยกับแวดวงชนชั้นสูงหลากหลายรูปแบบตั้งนานแล้ว
หากตอนนี้เธอยังคงเป็นอวิ๋นเยียนเอ๋อร์เมื่อสองปีก่อน คนที่เพิ่งออกจากหุบเขาลึกมาเมืองซ่างจิงแห่งนี้
ป่านนี้คงจะประหม่าและไม่เป็นตัวของตัวเองต่อหน้าผู้คนที่แต่งตัวทันสมัย ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนเก่งในแวดวงต่าง ๆ เหล่านี้แล้ว
เห็นไหม แม้เธอจะคบกับแฟนเฮงซวย แต่เธอก็ได้อะไรจากฉินสืออันมากขึ้น
อย่างน้อยเธอก็อาศัยฉินสืออันจนได้บัตรผ่านเข้าสู่แวดวงชนชั้นสูงของตระกูลมหาเศรษฐีระดับแนวหน้ามาจริง ๆ
อวิ๋นเยียนเอ๋อร์ไม่ได้หยุดฝีเท้า เธอเดินลงบันไดมาพร้อมเชิดหน้าอกผายอย่างมั่นใจ มองไปยังทุกคน
“พวกคุณเป็นใครเหรอคะ?”
“สวัสดีครับคุณหนูอวิ๋น ผมชื่อเซียวจง เป็นพ่อบ้านที่นี่ครับ”
เซียวจงก้าวออกมาข้างหน้า แนะนำตัวกับอวิ๋นเยียนเอ๋อร์ก่อน
“นี่คือจ้านเฉียงกับชิวเสี่ยวอวี่ครับ”