ค่ำคืนมาเยือน
บนพื้นที่รกร้าง เต็นท์หลากสีถูกกางเสร็จเรียบร้อยแล้ว
หลี่เจี้ยนกำลังตรวจนับของที่ยึดมาได้และเสบียงที่เก็บรวบรวมวันนี้กับเสิ่นเหอ ทั้งคู่ถือสมุดจด เขียนขีดเขียนและลงรายการจำนวนเสบียง
หลูจื่อหมิงนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ พลิกอ่านนิยายอยู่ ด้านหลังคือรถกระบะนักสู้กลาดิเอเตอร์ ซึ่งเปิดเพลงคลออยู่
ด้านหน้า หลิวกังกำลังตั้งเตาย่างที่เก็บมาจากเมืองเล็ก ๆ ถ่านไร้ควันได้ใช้งานพอดี
ไกลออกไป ผู้รอดชีวิตต่างก่อกองไฟกันแล้ว
เมื่อเทียบกับสภาพวุ่นวายไร้ระเบียบก่อนหน้านี้ ตอนนี้ทุกคนแบ่งกลุ่มละ 5 คน สมาชิกในทีมต่างพึ่งพาอาศัยกัน หากคนหนึ่งรุ่ง คนทั้งกลุ่มก็รุ่งตาม
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเสบียงถูกจัดสรรรวมกัน ทุกคนจึงมีส่วนแบ่งเท่าเทียมกัน ไม่มีใครคอยหมายตาเสบียงของคนอื่นอีก
ผู้รอดชีวิตเหล่านั้นกำลังคิดหาวิธีค้นหาอาคารต่าง ๆ ให้มีประสิทธิภาพ เพื่อรวบรวมเสบียงให้ได้มากที่สุดภายในเวลาที่มี
หลี่เจี้ยนวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยฝุ่น «พี่หลู ช่วยดูหน่อยว่าควรดัดแปลงภายในรถบ้านยังไงดี? จะขยายพื้นที่เก็บของก่อน หรือเพิ่มความสะดวกสบายในการพักอาศัย?»
หลูจื่อหมิงไม่ได้ตอบ แต่เดินเร็ว ๆ ไปยังรถบ้าน รถคันนี้ถูกปรับโฉมใหม่จนแทบจำไม่ได้
หลี่หมิงอธิบายจากด้านข้าง «รถบ้านเปลี่ยนมาใช้ยางออฟโรดทุกสภาพพื้นผิวที่พี่อ้วนแบ่งให้ ยกช่วงล่างขึ้นแล้ว กระจกก็เปลี่ยนเป็นกระจกกันกระสุนทั้งหมด แข็งแรงทนแรงกระแทก ผมยังติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ประสิทธิภาพสูงไว้บนหลังคาด้วย!»