เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 161 อภินิหารวชิระสายฟ้าคะนอง

8 นาที· 1.8K คำ

แสงสีม่วงเจิดจ้าฉีกม่านฝนออกเป็นเสี่ยง ๆ ส่องสว่างทั่วทุ่งรกร้างในพริบตา ใบหน้าและดวงตาของทุกคนพลันสว่างวาบ เย็นเยียบราวน้ำแข็ง

แสงสายฟ้าจ้าตาวูบไหวไม่หยุด พลังอัสนีคลุ้มคลั่งแผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน แรงกดดันอันเหนือชั้นและทรงอำนาจจากสายฟ้าเทพม่วงเซียวคำรามลงสู่โลกมนุษย์ ทำให้ทุกคนและสิ่งลี้ลับทั้งหมดในบริเวณนั้นหวาดผวาจนตัวสั่น

ร่างของชายชราถูกพลังอัสนีอันบริสุทธิ์และทรงอำนาจนี้ปกคลุม พลังประหลาดทั่วร่างพลันปั่นป่วน หวาดกลัว และหดตัวอย่างไร้สาเหตุ

วิญญาณเจ็บแปลบไม่หยุด ความรู้สึกถึงวิกฤตในใจพุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาไม่กล้าอยู่ต่ออีกแม้แต่น้อย รีบหันหลังหมายฝ่าวงล้อมอย่างเอาชีวิตเข้าแลก!

แต่ทันทีที่เขาขยับตัว รูม่านตาทั้งสองก็หดเล็กลงอย่างฉับพลัน สายตาจับจ้องไปยังหมู่เมฆเหนือท้องฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ราวกับถูกฟ้าผ่า!

เหนือท้องฟ้า สายฟ้าคำรามพลุ่งพล่าน สายฟ้าสีม่วงแผ่เต็มฟ้า!

บุรุษร่างใหญ่สูงสี่เมตร สวมเกราะหนักสีม่วงอาบสายฟ้า ไม่รู้ว่าไปยืนกลางอากาศตั้งแต่เมื่อไร บัดนี้ลอยอยู่ท่ามกลางเมฆฝนเก้าชั้น!

รอบกายมีสายฟ้าสีม่วงแลบแปลบปลาบ ระเบิดเปรี๊ยะและแล่นวูบไปมา เกราะเทพสายฟ้าสีม่วงเปล่งประกายเจิดจ้า แสงอสนีโอบล้อมรอบตัว

ดวงตาสีม่วงทองคู่หนึ่งก้มมองโลกมนุษย์อย่างเย็นชา แรงกดดันรอบกายกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร ทรงอำนาจไร้ผู้ใดเทียบ ราวกับเทพสายฟ้าผู้บัญชาสายฟ้าเก้าชั้นฟ้าจุติลงมา!

เสียงฟ้าร้องระเบิดดังข้างหูไม่ขาดสาย กึกก้องสะเทือนฟ้า ราวกับปืนใหญ่ยิงระเบิดหนักหลายร้อยกระบอกถล่มพร้อมกัน ดังกระหึ่มจนหูแทบดับ ก้องอยู่นานไม่จาง สะเทือนไปทั่วฟ้าดิน!

ชั่วพริบตาต่อมา เสียงทุ้มต่ำเปี่ยมด้วยบารมีและพลังอันยิ่งใหญ่ ดังแฝงหลักแห่งอัสนีไร้สิ้นสุดและอานุภาพเทพสูงสุด

พลันระเบิดก้องขึ้นในห้วงความคิดและข้างหูของทุกคน ทะลวงสายลมและสายฝน สะกดข่มวิญญาณ!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป