เวลาเคลื่อนคล้อยมาถึงยามค่ำอย่างรวดเร็ว
ผู้รอดชีวิตในฐานที่มั่นเริ่มก่อไฟทำอาหารแล้ว ส่วนทีมค้นหาถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือฝ่ายสนับสนุนและฝ่ายคุ้มกัน
เมื่อจำเป็นต้องออกไปค้นหาเสบียง ก็จะรวมตัวเป็นทีมค้นหา ชายหญิงเท่าเทียมกัน ในวันปกติจะผลัดเวรกันลาดตระเวนและทำงานสนับสนุน
หลังมื้อเย็น ลู่จื่อหมิงนั่งจิบชาอยู่ในรถบ้าน ฟังเสียงหัวเราะพูดคุยของผู้รอดชีวิตนอกหน้าต่าง ใจพลันเหม่อลอยไปชั่วขณะ
เขายกมือปัดตามตัว เพียงถูเบา ๆ คราบไคลก็หลุดติดมือ เขาไม่ได้อาบน้ำมานานมากแล้ว
ที่ตัดผมสั้นเกรียนก็เพราะอยากประหยัดเวลา ดูแลง่ายด้วย
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่ได้ยินตอนคุยกับเจ้าหมูอ้วน รถบ้านของโม่เหยาเคยเจอผู้สืบทอดลำดับเหนือมนุษย์สายเครื่องจักรจากขบวนรถอื่น เธอใช้เสบียงเป็นค่าตอบแทนให้ปรับปรุงระบบกรองน้ำ แผงโซลาร์เซลล์ และติดตั้งถังเก็บน้ำสำรองเพิ่มอีกหลายใบ
ในรถมีน้ำจากแม่น้ำที่กรองแล้วเก็บไว้ เธอจึงอาบน้ำได้เป็นประจำ ร่างกายไม่มีกลิ่นเหม็น ก่อนหน้านี้เขายังเคยได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวโม่เหยา ไม่เหม็นหึ่งเหมือนตัวเขา
ลู่จื่อหมิงใจเต้นขึ้นมา เขาเองก็ควรอาบน้ำสักครั้ง นอนบนเตียงใหม่เอี่ยมคงสบายขึ้นไม่น้อย
ถึงจะหน้าหนาแค่ไหน เขาก็ยังยกเบียร์ออกมาสองลัง
เจ้าหมูอ้วนเคยบอกว่าโม่เหยาชอบดื่มเหล้า แต่ในวันสิ้นโลก เหล้าขาวมีประโยชน์มากมาย เอามาดื่มเปล่า ๆ นับว่าสิ้นเปลืองเกินไป ส่วนเบียร์เอาไว้ผูกไมตรีกำลังดี แถมยังมีปริมาณมากกว่าเหล้าขาวเยอะ
เพิ่งก้าวออกจากรถบ้าน เขาก็เห็นเจ้าหมูอ้วนกำลังควบคุมดินให้เคลื่อนไหว ฝึกฝนทักษะจากลำดับเหนือมนุษย์ของตัวเอง
เมื่อเห็นลู่จื่อหมิงออกมา เจ้าหมูอ้วนก็ยิ้มทัก «พี่ลู่ ดึกป่านนี้แบกเบียร์มาสองลัง จะดื่มกันเหรอ? ผมไปด้วยนะ เดี๋ยวหาอะไรมากินแกล้มด้วย!»
ลู่จื่อหมิงตอบอย่างไม่สบอารมณ์ «ฝันไปเถอะ ฉันจะไปอาบน้ำ รถบ้านของฉันถึงจะดัดแปลงเสร็จแล้ว แต่ใช้น้ำสะอาดดื่มได้มาอาบน้ำมันสิ้นเปลืองเกินไป ฉันเลยเอาเบียร์สองลังไปแลกใช้น้ำอาบน้ำหน่อย»