คุณเจ้าของห้องวัย 26 ของผม

ตอนที่ 119 มือเย็นเฉียบที่กำลังก่อกวน

6 นาที· 1.3K คำ

เห็นลิ้นชักโต๊ะทำงานของหมีไช่แปะด้วยสติกเกอร์การ์ตูนหลากหลายเต็มไปหมด ฉันกลั้นขำไว้ไม่กล้าส่งเสียงดังเกินไป กลัวหมีไช่จับได้แล้วจะกระทบกับการสำรวจต่อของฉัน

ฉันมองซ้ายมองขวาแสร้งทำเป็นชื่นชมการจัดวางของในห้องทำงาน แต่มือก็ยังค่อยๆ ดึงลิ้นชักออกมาอย่างระมัดระวัง ในที่สุดหางตาก็เหลือบไปเห็นกล้องโพลารอยด์ตัวหนึ่งอยู่ลึกๆ ในลิ้นชัก ข้างๆ กล้องยังมีรูปถ่ายปึกเล็กๆ อีกด้วย

ฉันดีใจขึ้นมาทันที รีบทำเอกสารกองหนึ่งบนโต๊ะหล่นลงไปโดยตั้งใจ จากนั้นถือโอกาสหยิบรูปถ่ายขึ้นมาแสร้งก้มลงเก็บเอกสาร แต่กลับหมอบอยู่บนพื้นพลางพิจารณารูปในมืออย่างละเอียด

เห็นในรูปหมีไช่เล่นเซลฟี่ทำท่าทางต่างๆ มีทั้งทำปากจู๋น่ารักน่าเอ็นดู แล้วก็มีท่าชูสองนิ้วด้วย

ฉันพยายามกลั้นขำสุดชีวิต นี่มันของดีชัดๆ รีบหยิบรูปที่น่าจดจำที่สุดสองสามใบแอบยัดใส่กระเป๋ากางเกง สุดท้ายค่อยแสร้งเก็บเอกสารขึ้นมาแล้วนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ทำงานอย่างสง่าผ่าเผย

ฉันรู้ดีว่านี่เป็นวิธีคลายเครียดของหมีไช่ แต่มันก็แตกต่างจากตัวตนปกติของเธอมากเกินไป และเพราะความแตกต่างนี้แหละที่ทำให้มันมีค่าแก่การสะสมของฉัน

หมีไช่ไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย ก้มหน้ากินข้าว ผ่านไปพักหนึ่งในที่สุดก็พูดกับฉันว่า "ฉันกินเสร็จแล้ว"

"อ้อ" ฉันรับคำแล้วลุกจากเก้าอี้ทำงานของเธออย่างว่าง่าย เพราะเธอคือเจ้าของห้องทำงานนี้ คนมีมารยาทอย่างฉันย่อมไม่ทำอะไรที่ข้ามหน้าเจ้าของแน่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป