ฉันจ้องข้อความนี้อยู่นาน จู่ ๆ ก็หัวเราะขึ้นมาเอง แน่นอนว่ารู้ว่าเป้าหมายที่หมีไช่มาเมืองซวีโจวคืออะไร และความสงสัยเมื่อครู่นี้ยิ่งเหมือนการเยาะเย้ยตัวเองท่ามกลางเรื่องจุกจิก
ในที่สุดฉันก็ตอบข้อความกลับไปหาหมีไช่: "บอกมา เธอมาซวีโจวคราวนี้เพราะอยากเล่นตู้เกม กินหม้อดินเผา หรือมีจุดประสงค์อื่นกันแน่?"
หมีไช่ไม่ได้ตอบกลับมาทันที ส่วนฉันก็นึกถึงข้อเสนอของเยว่เหยาที่ให้ไปเที่ยวลี่เจียงเพื่อคลายใจ ชั่วขณะหนึ่งกลับรู้สึกลังเลขึ้นมา
นานทีเดียวกว่าจะตอบข้อความกลับไปหาเยว่เหยา: "ไม่ไปแล้ว"
เยว่เหยาก็ไม่ได้ซักถามว่าทำไมฉันถึงไม่ไป เพียงแต่ส่งอิโมจิเหยียดหยามกลับมา แล้วก็บอกว่า "ฝันดี" เป็นอันจบบทสนทนาระหว่างเรา
ฉันถามใจตัวเอง ถ้าหากว่าหมีไช่จะไม่มาซวีโจว ฉันจะตอบรับข้อเสนอของเยว่เหยาไปลี่เจียงหรือไม่ จริง ๆ แล้วฉันไม่มีทางไปลี่เจียงหรอก เพราะมันไม่เหมาะที่จะอยู่กับเยว่เหยาตามลำพังชายหญิงในเมืองแห่งรักลวงอย่างลี่เจียง
ฉันนอนแผ่อยู่บนเตียง จ้องมองเพดานเหม่อลอย ในใจกลับคิดว่าหมีไช่จะให้คำตอบกับตัวเองอย่างไร
ไม่นานในที่สุดก็ได้รับข้อความตอบกลับจากหมีไช่: "แน่นอนว่ามีจุดประสงค์อื่นน่ะสิ แต่เล่นตู้เกมกับกินหม้อดินเผาก็เป็นสองสิ่งที่ขาดไม่ได้ในกำหนดการ"
"มีจุดประสงค์อะไรอื่นอีก?" ฉันแทบจะตอบกลับไปในทันที
ยังคงรออยู่นาน หมีไช่ถึงได้ตอบข้อความมา: "อยากเจอเธอ..."
แค่สามคำสั้น ๆ ทำให้ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาในใจฉันกลับเบ่งบานอย่างอัศจรรย์อีกครั้ง แล้วก็รู้สึกว่าถ้าตัดคำว่า "เจอ" ใน "อยากเจอเธอ" ออก คงจะตรงประเด็นกว่า มีพลังแทงใจกว่า จึงตอบกลับไป: "ช่วยตัดคำว่าเจอออกได้ไหม?"