ข้อเสนอของผมได้รับการสนับสนุนจากทุกคน เราจึงขับรถตรงไปที่จัวเหม่ย ระหว่างทางหมีไช่ยังโทรแจ้งผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของจัวเหม่ย ให้เตรียมสถานที่ชั่วคราวและแหล่งจ่ายไฟสำหรับอุปกรณ์ดนตรีไว้ให้เรา เมื่อเราไปถึงปลายทาง ฝ่ายปฏิบัติการของจัวเหม่ยก็จัดสถานที่ไว้ให้อย่างมีประสิทธิภาพสูงแล้ว
จากนั้นผมกับหลัวเปิ่นและฝางหยวนก็ช่วยกันขนแผ่นป้ายโฆษณาประชาสัมพันธ์บาร์จากรถมาไว้ในห้าง หลังจัดวางเล็กน้อยก็เริ่มมีบรรยากาศของการโฆษณาประชาสัมพันธ์ขึ้นมาบ้างแล้ว
ระหว่างรอเสี่ยวอู่และวงดนตรี หมีไช่ เยว่เหยา เหยียนเหยียน และเจี่ยนเวยต่างช่วยกันแจกใบปลิว ส่วนซีซี หลัวเปิ่น และผมก็ปรับแต่งกีตาร์ของแต่ละคนไปพลาง
เมื่อแจกใบปลิวไปสักพักก็เริ่มมีผู้คนมารวมตัวกันรอบๆ พวกเรา แต่จุดที่พวกเขาสนใจไม่ใช่บาร์ที่เรากำลังประชาสัมพันธ์ กลับเป็นสาวๆ ที่แจกใบปลิวพวกนี้ แถมเยว่เหยายังถูกสายตาแหลมคมของลูกค้าจำได้ตั้งหลายครั้ง แม้ว่าละครของเธอจะยังไม่ได้ออกอากาศอย่างเป็นทางการ แต่เธอก็ได้ติดตามทีมงานไปร่วมกิจกรรมประชาสัมพันธ์มาหลายงานแล้ว นับว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง สุดท้ายเพราะถูกรบกวนไม่หยุด เธอจึงต้องสวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัย แล้วเลิกแจกใบปลิว
อีกครู่เดียว เสี่ยวอู่ก็พาสมาชิกวงมาถึงในที่สุด พวกเขาแต่งตัวแนวร็อกเป็นชุดเดียวกัน ดึงดูดสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นได้อีกมากมาย เอาเป็นว่ายังไม่ได้เริ่มแสดง ก็ดึงดูดลูกค้าที่ยืนมุงดูได้เยอะแล้ว
เสี่ยวอู่และสมาชิกวงติดตั้งและปรับแต่งอุปกรณ์อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมาก ส่วนพวกเราก็เริ่มหารือกันว่าจะให้ใครเป็นคนร้องเพลงเปิด และร้องเพลงแบบไหนถึงจะเข้ากับธีมของบาร์
สุดท้ายเราเลือกเพลง 'วันวานแห่งความทรงจำ' เป็นเพลงเปิด จากนั้นทุกสายตาก็จับจ้องไปที่หมีไช่ หมีไช่เลิกคิ้วถามพวกเราด้วยความสงสัย "พวกคุณหมายความว่าจะให้ฉันร้องเพลงเปิดเหรอ?"