ฉันเล่าแนวคิดการตลาดของตัวเองให้หมีไช่ฟังทันที เธอพยักหน้าแล้วพูดว่า "การใช้เครือข่ายเป็นสื่อกลางช่วยลดต้นทุนการโปรโมตได้มากจริงๆ การกำหนดเส้นทางโฆษณาให้แม่นยำถึงแวดวงเพื่อนก็ยิ่งตรงกลุ่มเป้าหมายมากขึ้น ฉันไม่สงสัยเลยว่าแนวคิดนี้ทำได้จริง แต่ประเด็นสำคัญคือคุณจะทำการตลาดแบบอบอุ่นหัวใจยังไง ให้ผู้บริโภคเกิดความรู้สึกผูกพันอย่างแรงกล้า"
"ในบาร์ของเรามีฤดูที่ห้าที่สวยงามที่สุด นั่นคือแรงผลักดันดั้งเดิมที่ทำให้เกิดความรู้สึกผูกพัน ฉันอยากสร้างโลกอีกใบหนึ่งที่เป็นอิสระขึ้นในบาร์ โลกใบนี้เรียบง่าย ง่ายจนไม่มีความวุ่นวายของชีวิต มีแค่กลุ่มเพื่อนที่มานั่งดื่มเบียร์ ฟังเพลงด้วยกัน พวกเราทุกคนมีความฝันและความปรารถนาเหมือนกัน... การตลาดแบบอบอุ่นที่กลับคืนสู่ความเรียบง่ายนี้ ไม่มีลูกเล่น ไม่มีความตระการตา มีเพียงความจริงใจและความธรรมดาที่จะมาชะล้างจิตวิญญาณที่อ่อนล้า!"
หมีไช่เหมือนเข้าไปอยู่ในโลกที่ฉันบรรยายนั้น นานทีเดียวเธอถึงพูดกับฉันว่า "ฟังคุณพูดแล้ว ฉันอยากนั่งดื่มเบียร์สักแก้ว ฟังเพลง 'วันวานแห่งความทรงจำ' สักเพลง ปล่อยตัวตามสบายพลางสัมผัสการเปลี่ยนผ่านของสี่ฤดู แล้วสี่ฤดูหลอมรวมกัน กลายเป็นฤดูที่ห้าที่งดงามที่สุด จิตวิญญาณก็บริสุทธิ์ผ่องใส แล้วนอนหลับให้สบายสักงีบ..."
มองดูแววตาฝันใฝ่ของหมีไช่ ฉันยิ้มพลางพูดว่า "พอตื่นขึ้นมาอีกที ก็เข้าสู่วัยชรา บนโต๊ะยังมีเบียร์เหลืออยู่อีกครึ่งแก้ว..."
"ดีมากเลยนะ ถึงแม้จะใช้ชีวิตไปทั้งชีวิตอย่างเลือนราง แต่ใจกลับสงบและปล่อยวางเสมอมา ฉันชอบความรู้สึกนี้มาก!"
