ระยะเวลาต่อมา กรมพิธีการตั้งหน้าตั้งตาเตรียมงานมงคลสมรสระหว่างองค์ชายสี่กับเจ้าหญิงองค์ที่เจ็ดแห่งแคว้นเกาลี
เหล่าขุนนางกรมพิธีการตรากตรำกันนานถึงยี่สิบกว่าวัน จึงจัดเตรียมทุกสิ่งได้ครบถ้วน
วันมงคลสมรสถูกกำหนดไว้ในวันยี่สิบแปดของเดือนนี้
เหลือเวลาเพียงสามวันเท่านั้น!
ในวันงาน ทั้งเมืองถูกปิดตันเพื่อรักษาความปลอดภัย
งานมงคลสมรสขององค์ชายสี่จัดพิธีอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น ย่อมมิอาจเบาบางได้
พิธีเริ่มตั้งแต่ยามสนธยาแล้วดำเนินต่อไปจวบจนดึกดื่น
หนิงเฉินกลับถึงบ้านเมื่อค่ำลึกเลยแล้ว มึนเมาจนไม่รู้ทิศทาง
นอนหลับไปจนถึงสาย...หนิงเฉินลุกขึ้นมารับประทานอาหารเล็กน้อย จึงขี่ม้าช้า ๆ โยกไปมารุ่งเข้าพระราชวัง
แรกสุดไปเฝ้าถวายพระพรฮ่องเต้เสวียน
ฮ่องเต้เสวียนบัดนี้พระสิริโฉมงดงามยิ่งนัก พระวรกายแทบฟื้นคืนเป็นปกติ อีกทั้งองค์ชายสี่ก็จัดงานมงคลสมรส พระอิริยาบถจึงผ่องใสทั้งองค์
หนิงเฉินเดินมายังเรือนที่หลิวไป๋อีพำนักอยู่
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาก็มาที่นี่ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง
หลังร่วมเวลาช่วงหนึ่ง เขาพบว่าหลิวไป๋อีเป็นคนใจร้อนภายนอกแต่อบอุ่นภายใน เพียงแต่นิสัยเย่อหยิ่งนิดหน่อย...ทั้งที่ปากรังเกียจเขานักหนา แต่ลึก ๆ กลับหวังดีชื่นชมเขาอยู่
เรื่องวิชาต่อสู้ ตราบใดที่หนิงเฉินเรียนถาม เขาก็ไม่เหนื่อยหน่ายที่จะชี้แนะ
พระสงฆ์เฒ่าองค์เฒ่าก็อยู่ที่นี่ด้วย
ทั้งสองเป็นยอดฝีมือระดับพระกาฬ รักสุราเช่นเดียวกัน ในพระราชวังก็ไม่มีมิตรสหาย จึงมักชุมนุมกันดื่มสุราเป็นประจำ
“องค์เฒ่า ท่านผู้เฒ่าหลิว!”
หนิงเฉินเดินเข้าไปคารวะ แล้วนั่งลง ยกไหสุราเติมให้ทั้งสองจนเต็ม