ยามที่หนิงเฉินสั่งลงมือ ชายหน้าเหลี่ยมเนื้อแน่นก็เอ่ยเสียงหนักแน่นว่า “ยิงเลย!”
ซิว ซิว ซิว!!!
นักฆ่าชั้นสองยิงเข้าหาห้องของหนิงเฉินและพวก เสียงแหลมคมของอากาศถูกฝ่าดังก้องกาบโรงเหล้า
“ทุกคนระวังตัว!”
หนิงเฉินเตือนพร้อมกันกับที่พุ่งตัวลงจากบันได
ยามร่างแตะพื้น กระบี่เขาก็ทะลวงเข้ากลางคอนักฆ่าหนึ่งคนไปแล้ว
ดาบยาวคู่หนึ่งพัดพาแสงเย็นเฉียบฟันลงหาหนิงเฉิน
เขาสะบัดกายหลบผ่านกลางช่องระหว่างทั้งสอง
ทั้งคู่ล้ำตัวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวแล้วหน้าหมดลงพื้น ล้วนตายด้วยกระบี่ทะลวงลำคอ
เหล่าคนเหล่านี้ฝีมือไม่เลวสักคน
หากหนิงเฉินในวันนี้ไม่ใช่หนิงเฉินเมื่อวาน... แม้ตันไทชิงเยว่ผู้ยอดยิ่งทางศาสตร์สงคราม เขาก็มั่นใจว่าสู้รอดได้ภายในห้าสิบเพลง
แช แช แช!!!
พันอวี่เฉิงชักดาบฟันลูกศรที่พุ่งเข้ามาร่วงลงดิน แล้วพุ่งขึ้นสังหารบนชั้นสองทันที
หยวนหลงกับเหลยอานบุกตามติดหลัง
เฟิ่งฉีเจิ้งขับไล่ลูกศรที่พุ่งเข้ามา พร้อมกันนั้นก็กระโดดลงจากบันได
ยามร่างแตะพื้น เหล็กเกลียวในมือก็ทุบตามแรงโค้งลงไป บดศีรษะนักฆ่าหนึ่งคนแหลกละเอียด
“พวกเจ้าเป็นใคร กล้าลอบสังหารอ๋องผู้พิทักษ์แคว้น”
ฮวาหลิงหลงดื่มเหล้ามากหน่อย ศีรษะยังตุ๊ตุ่นอยู่ ลูกศรที่พุ่งหานางได้แต่เซี่ยซืออวี่ช่วยขับไล่ไว้
เซียวเยี้ยนซีน้ำเสียงเย็นเยียบดุจน้ำค้างแข็ง มือแน่นกับกระบี่นุ่มหนึ่งเล่ม
กระบี่นี้ตีขึ้นพิเศษ ยามปกติซ่อนพรางอยู่ที่เอว
นางไตร่ตรองชั่วครู่ แล้วพุ่งลงจากบันได กระบี่นุ่มในมือดุจงูพันรัดดาบของนักฆ่าหนึ่งคน แล้วแทงเข้าลำคอของเขา