สีหน้าของเซียวผิงซานดูฝืดเคล็ด ธิดาสามไปกับหนิงเฉินแล้ว จะกลับมาได้อีกหรือ?
แต่ดูเหมือนนี่จะเป็นทางเดียวที่เป็นไปได้
สมุดบันทึกข่าวกรองจะมอบให้หนิงเฉินก็ดี หรือจะให้ธิดาไปกับหนิงเฉินก็ดี อย่างน้อยเครือข่ายสายลับก็ยังคงอยู่ในกำมือของสำนักไท่ฉู
หนิงเฉินดูเหมือนจะมองออกถึงความกังวลของเซียวผิงซาน จึงเอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “ท่านผู้นำสำนักเซียววางใจได้ เมื่อเปิ่นหวังกวาดล้างประเทศทั้งหลายเสร็จ จะคืนทั้งบุตรสาวของท่านและเครือข่ายข่าวสารคืนพร้อมกัน”
เซียวผิงซานหันไปมองธิดาของตน
ในใจของเซียวเยี้ยนซีไม่เต็มใจนัก แต่ถ้านางไม่ไปกับหนิงเฉิน สมุดบันทึกก็ต้องตกเป็นของเขา ย่อมเท่ากับส่งมอบเครือข่ายข่าวสารที่สำนักไท่ฉูบำรุงสร้างมานับร้อยปีให้โดยดี
คิดตรองแล้ว เซียวเยี้ยนซีตัดสินใจไปกับหนิงเฉิน
“ขอน้อมรับความเมตตาของท่านอ๋อง ข้าน้อยยินดีติดตามท่านอ๋อง!”
หนิงเฉินหัวเราะลั่น “ดีมาก! เมื่อมีเครือข่ายข่าวสารของสำนักไท่ฉู เปิ่นหวังย่อมกวาดล้างประเทศทั้งปวงให้เป็นหนึ่งเดียว ให้แผ่นดินสงบสุข ราษฎรได้อยู่เย็นเป็นสุข!
เปิ่นหวังขอแทนราษฎรต้าเสวียนขอบพระคุณท่านผู้นำสำนักเซียวและท่านหนุ่มเล่อ”
เซียวผิงซานและเซียวเยี้ยนซีรีบทำคารวะตอบ ทว่าทั้งสองรู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร
หนิงเฉินหันไปมองเซียวเยี้ยนซี “ท่านหนุ่มเล่อเตรียมตัวเถิด เปิ่นหวังมียอดหนี้สำคัญรีบด่วน ไม่อาจพำนักที่สำนักไท่ฉูได้นาน”
เซียวเยี้ยนซีพยักหน้าเบา ๆ “เพคะ!”
.......
ยามเย็น หนิงเฉินนำกองทัพออกจากสำนักไท่ฉู
เซียวผิงซานมองตามกองทหารที่เลือนหายไปในระยะไกล คิ้วขมวดแน่น พลันดูทุกข์ร้อนอย่างหาที่สุดมิได้