หลังเข้าเมือง หนิงเฉินพักอาศัยชั่วคราว ณ บ้านผู้ตรวจการมณฑล
คืนแรกที่เข้าเมือง หนิงเฉินจัดเลี้ยงขุนศึกทั้งหลายในกองทัพ รวมทั้งขุนนางเล็กใหญ่แห่งลิงโจว
บรรดาขุนนางเล็กใหญ่แห่งลิงโจวจึงได้วางใจในที่สุด
สิ่งที่พวกเขาหวั่นเกรงยิ่งกว่าสิ่งใดคือหนิงเฉินจะเข้าเมืองมาตามหาเรื่องปรับทัด แม้พวกเขาจะไม่เคยขัดใจหนิงเฉินมาก่อน แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาก็คือข้าราชการของจักรพรรดิเต๋ออยู่วันยังค่ำ
เปลี่ยนพระเจ้าแผ่นดิน ย่อมเปลี่ยนข้าราชการ
แต่หนิงเฉินกลับไม่แสดงท่าทีเช่นนั้น ทำให้ทุกคนโล่งอกอย่างที่สุด
เหล่าขุนนางเล็กใหญ่แห่งลิงโจวต่างกราบทูลเสนอให้สร้างตำหนักรองถวายหนิงเฉิน แต่หนิงเฉินปฏิเสธ...การก่อสร้างขนานใหญ่เช่นนี้ย่อมเปลืองแรงคน เปลืองทรัพย์ ไร้ความจำเป็นใด ๆ
แม้ได้ลิงโจวมาแล้ว เสบียงอาหารจะไม่ขาดมือ แต่ในมือก็มีทหารกว่าสามแสนนาย ทุกแห่งทุกแหล่งล้วนต้องใช้เงิน จะประหยัดเมื่อใดก็ประหยัด
คืนนั้น หนิงเฉินดื่มจนเมาสุราไปพอสมควร
รุ่งขึ้น สรรพ์สลาย
พันอวี่เฉิงนำยาแก้เมามาถวาย หนิงเฉินดื่มยาแก้เมา รับประทานอาหารบ้างเล็กน้อย แล้วจึงเรียกหยวนหลงกับฉียวนจงและคนอื่น ๆ เข้าพบ
บัดนี้ ลิงโจวอยู่ในกำมือของเขา ก้าวต่อไปย่อมคือการยึดมณฑลซิ่วโจวอันอุดมสมบูรณ์ไม่ต่างจากนี้
มณฑลซิ่วโจวห่างจากลิงโจวไม่ไกล
แต่มณฑลซิ่วโจวมีทหารประจำการเพียงสามหมื่นนาย ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงมือเองเลย
เพียงยึดมณฑลซิ่วโจวได้ เมื่อนั้นเขาจะมีเงินก็มีเงิน จะมีเสบียงก็มีเสบียง จะมีทหารก็มีทหาร
"หยวนหลง เจ้ากับพี่ชี้ไปมณฑลซิ่วโจวสักเที่ยว ไม่มีปัญหาใช่หรือไม่"
หยวนหลงเปิดยิ้มกล่าวว่า "ฝ่าบาททรงวางพระทัยเถิด ทหารประจำมณฑลซิ่วโจวไม่ได้ลงสนามรบมาช้านาน กำลังรบอ่อนแอ...กระหม่อมขอเขียนสัญญารับผิดชอบทหาร ในสิบห้าวันจะยึดมณฑลซิ่วโจวให้ได้ หากไม่สำเร็จ ขอรับโทษตามกฎทหารพ่ะย่ะค่ะ"