ราตรีมืดมิด หิมะพัดโชกลมกรด
หนิงเฉินปรากฏตัวหน้าเรือนหนึ่งหลัง
“ศิษย์น้อง คนกลุ่มนั้นเข้าไปในเรือนหลังนี้แล้ว”
ซีสืออวี่รูปร่างสูงเรียว ใบหน้าเย็นชา เอ่ยเสียงต่ำ
ซีสืออวี่กลับมายังเมืองหลวงได้ระยะหนึ่งแล้ว
องค์ชายห้าวางแผนชิงราชบัลลังก์ โดยมีกัวอูเสียงผู้เป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดอยู่เคียงข้าง
คราที่หนิงเฉินประมือกับเขา กัวอูเสียงใช้ก้าวแมลงปอของประตูเงาผี
ภายหลังหนิงเฉินจึงเขียนสาส์นถามถึงเทาซิวอู่
เทาซิวอู่หวั่นว่าถ้อยคำในสาส์นจะอธิบายไม่ชัดเจน จึงส่งซีสืออวี่เดินทางเข้าเมืองหลวงมาไขข้อข้องใจเป็นการตัวต่อตัว
แต่เมื่อซีสืออวี่มาถึงเมืองหลวง หนิงเฉินเดินทางไปซีเหลียงเพื่อช่วยฮ่องเต้เสวียนค้นหาดอกบัวน้ำแข็งไร้มลทิน นางจึงรอจนหนิงเฉินกลับ
ปรากฏว่ากัวอูเสียงกับเทาซิวอู่แท้จริงเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน พี่น้องสายเลือดเดียวกันด้วยซ้ำ
เพราะประมุขสำนักผู้ล่วงลับส่งมอบตำแหน่งประมุขสำนักประตูเงาผีให้เทาซิวอู่ กัวอูเสียงโกรธแค้นจึงจากประตูเงาผีไป
ภายหลังไม่มีใครทราบว่าเขาไปรู้จักกับองค์ชายห้าอย่างไร ภายใต้การหนุนหลังขององค์ชายห้าและมหาเสนาบดีฝ่ายขวาคนก่อน จึงก่อตั้งตึกจันทร์มืดขึ้น
กัวอูเสียงก็คือประมุขตึกจันทร์มืดนั่นเอง
และสุดท้ายก็ถูกหนิงเฉินเอาระเบิดมือเม็ดเดียวเล่มงานไป
หนิงเฉินจ้องมองเรือนเบื้องหน้าอย่างไร้วี่แววอารมณ์ เอ่ยเสียงเรียบว่า “พวกเจ้าลอบดูอยู่ภายนอก ข้าเข้าไปเพียงลำพัง!”
ซีสืออวี่ตกใจ “ข้าจะไปด้วยกันกับเจ้าเถิด”
หนิงเฉินส่ายหน้า ปลายเท้าเบาแตะพื้น ร่างดุจมังกรเคลื่อนไหว พุ่งข้ามกำแพงไปโดยฉับพลัน