พันอวี่เฉิงถึงกับตัวแข็งทาง!
หนิงเฉินก็เห็นภาพนั้นเช่นกัน ในใจเต็มไปด้วยความสะดุดงันเหลือคณา
ดูเหมือนกระบี่ของไทเฮาตายฉายเหยี่ยวจะเร็วขึ้นกว่าเดิม คงเป็นเพราะได้ครอบครองกระบี่จิงหง
อาวุธที่ถูกมือ ย่อมเสริมพลังรบให้เพิ่มขึ้นได้จริง
เขาเห็นเพียงไทเฮาตายฉายเหยี่ยวชักกระบี่ออกแล้วบรรจงกลับเท่านั้น
อ๋องรุ่ยถูกจับมาไว้เบื้องหน้า แผลที่ลำคอของนี่เทียนซิ่งถึงได้พุ่งเลือดออกมา ความเร็วของกระบี่ไทเฮาตายฉายเหยี่ยวถึงกับน่าสยดสยอง
เขาพลันนึกถึงครั้งแรกที่ได้พบไทเฮาตายฉายเหยี่ยว
ยามนั้นนางมาลอบสังหารเขา
โชคดีที่เขาฝึกลมปราณนั้นได้สำเร็จ มือมีเหล็กเกลียว ข้างกายมีพันอวี่เฉิงและพวก อีกทั้งยังมีทหารหนิงอานและปืนไฟ
แม้กระนั้น เขาก็ยังบาดเจ็บมา
ถ้ายามนั้นไทเฮาตายฉายเหยี่ยวถือกระบี่จิงหงอยู่ เขาคงไม่มีชีวิตรอดมาถึงบัดนี้
ไม่ได้ ต้องหาวิธีเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้ตนเอง
นับแต่ฝึกลมปราณนั้นสำเร็จ ไม่รู้เพราะเหตุใด ลมปราณภายในกายกลับไม่ก้าวหน้าขึ้นเลย
แม้ชีวิตชาวซีเหลียงทั้งหมดจะอยู่ในกำมือของเขา ไทเฮาตายฉายเหยี่ยวไม่กล้าแตะต้องเขา แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัย เหล็กต้องหนักแกร่งที่ตัวเองจึงจะเข้มแข็ง
สักวันหากสตรีผู้นี้เสียสติขึ้นมาแทงเขาหนึ่งกระบี่ ก็เท่ากับจบเสียทีเดียว
หนิงเฉินลอบตั้งเป้าหมายไว้ในใจเงียบ ๆ ว่าภายในหนึ่งปี ต้องเพิ่มพูนพลังให้ก้าวขึ้นอีกชั้น
แล้วเขาก็เติมเป้าหมายอีกข้อหนึ่ง นั่นคือต้องได้นาง ไทเฮาตายฉายเหยี่ยว มาเป็นของตน
เมื่อนางกลายเป็นสตรีของเขา ไม่ว่าวาสนาจะพลิกพลันเพียงใด ก็จะไม่ทำร้ายเขาอีก... นับเป็นการเพิ่มชั้นประกันให้ชีวิตเล็ก ๆ ของตนอีกหนึ่งเท่า