เครื่องแบบเงินรับคำสั่ง แล้วไปเชิญลี่จื้อหิงเข้ามา
ลี่จื้อหิงก้าวเข้าประตูมาก็สัมผัสได้ว่าบรรยากาศผิดปกติ ทุกคนล้วนหน้าดำคร่ำเครียด
เกิงจิงมองไปยังลี่จื้อหิง “ท่านทูตลี่มาที่นี่ มีธุระอันใดกับเกิงหรือ?”
ลี่จื้อหิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนถามอย่างฉงน “มิใช่เกิงจื่ออีส่งคนไปเชิญข้ามาหรอกหรือ?”
เกิงจิงเองก็อึ้งไป สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง “ท่านทูตลี่เข้าใจผิดหรือไม่? ข้ามิเคยส่งคนไปเชิญท่านเลย”
ลี่จื้อหิงมีสีหน้าฉงน “ไม่ถูกต้อง มีเครื่องแบบเงินคนหนึ่งไปที่กระทรวงอาญา บอกว่ามหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายและคนอื่น ๆ สมคบคิดกับสภาพันแคว้น จึงได้รับคำสั่งจากเกิงจื่ออีให้เชิญข้ามาช่วยสืบสวน”
เกิงจิงส่ายหน้า “ข้ามิเคยส่งคนไปเชิญท่านทูตลี่เลย”
“แล้วเรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?”
เกิงจิงส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เช่นกัน
ทุกคนมองหน้ากัน ต่างเป็นขุนนางเจนจัดในวงราชการ จึงตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ผิดปกติอยู่บ้าง
จี้หมิงเฉินกล่าวว่า “ดูเหมือนมีคนจงใจรวบพวกเราไว้ที่กองตรวจการ”
แววตาของเกิงจิงวูบไหว ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน เขาหันไปมองลี่จื้อหิง “ท่านทูตลี่ ท่านแน่ใจหรือว่าคนที่ไปเชิญท่านเป็นเครื่องแบบเงินของกองตรวจการเรา ท่านได้ตรวจสอบแผ่นป้ายเอวของเขาหรือไม่?”
ลี่จื้อหิงตอบว่า “เขาสวมชุดเกล็ดปลาของกองตรวจการ ทั้งยังมาเชิญในนามของท่าน เปิ่นกวนจึงมิได้ตรวจสอบแผ่นป้ายเอว”
เกิงจิงหรี่ตาลง “แย่แล้ว ยอดยุทธ์ล่อเสือออกจากถ้ำ”
ลี่จื้อหิงยังไม่เข้าใจ “หมายความว่าอย่างไร?”
เกิงจิงกล่าวเสียงขรึม “ที่แท้พวกมันจงใจลงมืออย่างเอิกเกริกถึงเพียงนี้ ก็เพื่อกวนน้ำให้ขุ่น ทำให้พวกเราคาดเดาเจตนาที่แท้จริงของพวกมันไม่ออก จะได้ฉวยโอกาสหาประโยชน์ในยามโกลาหล