ฝูงเครื่องบินทิ้งระเบิดเคลื่อนเข้ามาจากทางตะวันออก กองเรือโรนินเพิ่งจัดขบวนป้องกันภัยทางอากาศเสร็จ
เรือยามาโตะอยู่ตรงกลาง เรือมุซาชูอยู่ทางปีกซ้าย ส่วนเรือบรรทุกเครื่องบินสามลำ ได้แก่ โชกะกุ ซุยคากุ และซุยโฮ กางกำลังอยู่ด้านหลัง เรียงลึกเป็นสามชั้น
เรือลาดตระเวนหนักกับเรือพิฆาตล้อมคุ้มกันเรือกำลังหลักไว้ราวกับรั้วเหล็ก
บนผิวน้ำ ฟองคลื่นสีขาวที่หัวเรือผ่าออกเรียงเป็นแนวอย่างเป็นระเบียบ ควันดำจากปล่องเรือถูกลมทะเลพัดลากจนกลายเป็นม่านสีเทา
พลปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานเข้าประจำตำแหน่งแล้ว ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานแบบเก้าหกและแบบเก้าแปดเงยปากกระบอกขึ้น เล็งไปยังท้องฟ้าทางตะวันออก
แต่สิ่งที่พวกเขารออยู่ไม่ใช่การโจมตีทางอากาศประปราย
หากเป็นฝูงบินมืดทะมึนที่ปกคลุมท้องฟ้า
ฝูงเครื่องบินตอร์ปิโดของจูอู๋ตี้โฉบเข้ามาจากทางเหนือ บินเลียบผิวน้ำด้วยความสูงไม่ถึง 50 เมตร ใต้ท้องเครื่องแทบจะเฉียดปลายคลื่น
เครื่องบินตอร์ปิโด 30 ลำบินเรียงเป็นสองแถว แต่ละลำบรรทุกตอร์ปิโดอากาศแบบเก้าหนึ่งหนึ่งลูก
พวกมันบินได้นิ่งมาก ราวกับกำลังแล่นอยู่บนรางเหล็ก
นักบินกดคันบังคับลงแน่น ดวงตาจับจ้องผืนน้ำเบื้องหน้า คาบบุหรี่ที่ยังไม่ได้จุดไว้ในปาก
ทางใต้คือฝูงเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด
เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด 36 ลำบินเป็นสามขบวนรูปเพชร แต่ละลำบรรทุกระเบิดทางอากาศหนัก 500 ปอนด์หนึ่งลูก
