"ฉิ้ว ๆ ๆ!"
"ฉิ้ว ๆ ๆ!"
เสียงแหลมเสียดหูดังกังวาน ราวกับเสียงหงส์ร้อง
อิโนะอุเอะรู้สึกถึงอันตรายในทันที เขารีบเงยหน้าขึ้นมอง
ได้ยินเพียงเสียงนั้นดังมาจากทิศเหนือของเมืองเฟิ่งเฉิง ลอยมาจากที่ไกลเข้าประชิด ด้วยความเร็วเหนือกว่ากระสุนปืนใหญ่ทั่วไปมาก เร็วเสียจนเมื่อได้ยินเสียง หัวกระสุนก็ตกถึงหัวแล้ว
ทิศเหนือของเมืองเฟิ่งเฉิง ในสวนผลไม้ที่ปกคลุมด้วยหิมะ
มียานพาหนะประหลาดสิบคันจอดอยู่ระหว่างต้นไม้ผล เหล่านั้น การจะเรียกว่ายานพาหนะนั้นไม่ถูกต้องนัก
พูดให้ถูก พวกมันดูเหมือนเครื่องจักรสงครามที่หยาบกร้านและเรียบง่าย
แต่ละคันมีฐานเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า บนฐานติดตั้งแท่นยิงรูปทรงรังผึ้ง บนแท่นยิงมีท่อทรงกลมสิบสองท่อเรียงกันแน่นหนา ปลายท่อเชื่อมต่อกับสายเคเบิลหนาและอุปกรณ์จุดระเบิด
ใต้ฐานมีสามล้อ ดูเหมือนถูกถอดมาจากรถแทรกเตอร์เกษตร
ทั้งคันไม่มีเกราะป้องกันใด ๆ ที่นั่งของพลขับเป็นเพียงเก้าอี้เหล็กที่เชื่อมติดกับฐาน พวงมาลัยทำจากท่อเหล็กดัด เรียบง่ายจนเหมือนของที่ตีออกมาจากโรงตีเหล็ก
หากพบรถเช่นนี้บนท้องถนน คนส่วนใหญ่อาจคิดว่ามันเป็นอุปกรณ์ชลประทานการเกษตร
แต่ในขณะนี้ รถทั้งสิบคันกำลังยิงจรวดอย่างบ้าคลั่ง
ท่อยิงแต่ละท่อกำลังพ่นจรวดออกมาด้วยความเร็วสูง ราวกับยิงต่อเนื่องเหมือนปืนกล ท่อทั้งสิบสองท่อปล่อยจรวดหมดภายในสามวินาที
จรวดลูกหนึ่งเพิ่งพุ่งออกจากปากท่อ ลูกถัดไปก็พุ่งตามหลังมันออกไป
เปลวไฟท้ายของจรวดที่ปากท่อต่อเนื่องกันเป็นลิ้นไฟยาวกว่าสิบเมตร ละลายหิมะบนพื้นสวนผลไม้กลายเป็นน้ำร้อนในพริบตา แล้วระเหยกลายเป็นไอสีขาวภายใต้ความร้อนสูง
รถสิบคัน ท่อยิงร้อยยี่สิบ ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที จรวดร้อยยี่สิบลูกถูกยิงออกไปจนหมด
วิถีกระสุนของจรวดเป็นแนวเส้นตรงต่ำเตี้ยและรุนแรง เปลวไฟท้ายดึงแนวควันสีขาวนับร้อยตัดผ่านแสงอรุณ
แนวควันเหล่านั้นสานทับกันบนท้องฟ้า ซ้อนกัน พันกัน จนรวมเป็นร่างแหสีขาวขนาดยักษ์
เสียงจรวดร้อยยี่สิบลูกพุ่งผ่านท้องฟ้าพร้อมกัน คล้ายกับเสียงหงส์จำนวนนับไม่ถ้วนส่งเสียงร้องแหลมยาวพร้อมกัน