【นางอยู่ในช่วงอยากกัดอะไรสักอย่าง ก็เลยชอบกัดข้า ข้าก็ผลักนางไม่ออก เลยหลอกว่าน้องหมาพอฟันขึ้นก็ต้องมีของให้กัด คู่หมั้นแล้วอย่างไร อย่างไรก็ปล่อยให้ที่รักของข้าหิวปากไม่ได้หรอก】
*
ประตูห้องนอนใหญ่ชั้นสองของวิลล่าปิดแง้มไว้
ชั้นล่าง แม่บ้านกำลังเก็บกวาดความเสียหาย เสียงแก้วจานกระทบกันดังแผ่วเบาเป็นระยะ ทว่าภายในห้องที่ปิดประตูสนิทบนชั้นสองกลับอบอวลไปด้วยความสนิทสนมที่คนนอกไม่มีสิทธิ์เข้าไปแทรก
หลูม่านหนิงยืนอยู่นอกประตู ในมือกำสัญญาความร่วมมือที่เพิ่งตกลงกันได้ในคืนนี้ โครงการสำคัญที่สุดของกลุ่มฮั่วในไตรมาสหน้า จำเป็นต้องให้ฮั่วเวยโจวตรวจสอบขั้นสุดท้ายและลงนามด้วยตัวเอง
นางเพิ่งหยุดยืนตรงหน้าประตู เหลือบเห็นเงาสองร่างผ่านช่องประตู ก็ชะงักค้างไปทั้งตัว
เงาหนึ่งเป็นของฮั่วเวยโจว เขายืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่จรดพื้น รูปร่างสูงโปร่งสง่าผ่าเผย แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงท่อนแขน ท่าทางผ่อนคลายสบาย ๆ
เงาเพรียวบางอีกร่างแนบเข้าหาเขาจากด้านหลัง แขนขาวนวลทั้งสองข้างคล้องรอบคอเขา ร่างทั้งร่างราวกับไร้กระดูก ห้อยอยู่บนแผ่นหลังเขาแล้วโยกไปมา
“เอามือลง อย่ามาเกาะแกะน่ารำคาญ”
เสียงเย็นชาแว่วออกมา คล้ายเจือความไม่สบอารมณ์อยู่หลายส่วน
“ไม่เอา ไม่เอาหรอก หนูแค่อยากกอดคุณ” เสียงของไต้ยิงลอดออกมาจากช่องประตู นุ่มหวานชวนเคลิบเคลิ้ม ทั้งยังออดอ้อนจนคนฟังแทบละลาย “ช่วงนี้คุณไม่สนใจหนูเลย เอาแต่ดูเอกสารทั้งวัน”