“นางก็แค่เด็กสาวบ้านนอกที่ไม่รู้อะไรเลย เป็นผมเองที่ยืนกรานจะให้นางอยู่ข้างกาย คุณหนูใหญ่อย่างคุณจะไปถือสานางทำไม?”
*
“เก็บความคิดเหลวไหลของพวกเจ้าเสีย ถ้าพร้อมแล้วก็ตามข้ามา”
พ่อบ้านเอ่ยเสียงเย็นชาอบอ้าว ก่อนหันหลังเดินนำไป
ไต้ยิงเดินตามอยู่ท้ายกลุ่ม หลุบแพขนตาลงเล็กน้อย หลังค้อมนิด ๆ ดูไร้พิษภัยและซื่อเซ่อ
วันนี้นางมาที่คฤหาสน์ตระกูลซือเพื่อสมัครเป็นแม่บ้าน เป้าหมายคือยั่วยวนคุณชายทายาทตระกูลซือผู้เป็นมหาเศรษฐี ซึ่งลือกันว่าไม่สนใจทั้งบุรุษและสตรี — สือยู่
ถูกต้อง ไม่สนใจทั้งบุรุษและสตรี
ได้ยินว่าในช่วงสามปีที่ผ่านมา ไม่ว่าชายหรือหญิงที่พุ่งเข้าหาเขา ล้วนถูกส่งไปขุดเหมืองที่แอฟริกากันหมด
คนกลุ่มหนึ่งเพิ่งเลี้ยวเข้าไปในห้องรับแขกของคฤหาสน์หลัก ก็พลันมีเสียงจอแจดังขึ้นจากด้านหน้า
ไต้ยิงเงยหน้าขึ้น มองข้ามไหล่ของคนแถวหน้าไปยังบุรุษที่อยู่กลางห้องโถง
สือยู่เพิ่งลงมาจากชั้นบน เห็นได้ชัดว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เสื้อคลุมอาบน้ำสีเทาเข้มผูกไว้อย่างหลวม ๆ คอเสื้อเปิดกว้าง เผยแผงอกกำยำกว้างใหญ่ เส้นผมสั้นเปียกชื้นยังหยดน้ำอยู่ หยดน้ำไหลไปตามกระดูกไหปลาร้า ก่อนซึมหายเข้าไปในแนวกล้ามเนื้อที่คมชัด
บนร่างของเขามีรอยสัก บริเวณอกซ้ายเป็นงูหนามสีดำสนิท ส่วนช่วงเอวมีอักษรละตินโบราณชุดหนึ่งเรียงย้อนกลับ ตัวอักษรตัวสุดท้ายซ่อนอยู่ในเงาชายเสื้อคลุม มองไม่เห็นทั้งหมด แต่กลับชวนให้คนอยากเลิกเสื้อขึ้นดู อยากลากปลายนิ้วไล้ตาม
ชวนให้คนอยากล่วงเกิน