【นี่คือบทที่สามของวันนี้ (13, 14, 15) สองบทก่อนหน้า (14, 15 ฉบับอัปเดตใหม่) อย่าลืมไปอ่านกันนะ เมื่อคืนตอนตีหนึ่ง บทที่ 13 จังหวะไม่ค่อยดี เลยเพิ่มฉากรัก ๆ เข้าไปหนึ่งช่วง แล้วย้ายไปไว้ในบทที่ 72 แล้ว qwq】
-
ชั่วขณะที่ไต้ยิงเอ่ยถามประโยคนั้น ใบหน้าของนางก็มีแววผิดหวังจาง ๆ วาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว
มุมปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย แววตาหม่นลงไปหลายส่วน ความขมขื่นและผิดหวังนั้นวูบผ่านในพริบตา รวดเร็วจนราวกับไม่เคยเกิดขึ้น
ทว่าความรู้สึกที่ไหววูบเพียงชั่วครู่ ก็ยังถูกสือยู่ซึ่งกำลังตั้งใจสังเกตจับเอาไว้ได้อย่างแม่นยำ
หัวใจของสือยู่พลันสั่นไหว ชีพจรเต้นเร็วขึ้นอย่างเงียบงัน ความคิดเลือนรางอย่างหนึ่งผุดขึ้นในหัว
หรือว่า…ไต้ยิงเองก็ใส่ใจเขาเหมือนกัน?
นางจะรู้สึกไม่สบายใจเพราะเรื่องราวในอดีตของเขาด้วยหรือ?
คำถามนับไม่ถ้วนวนเวียนอยู่ในหัว ขณะที่เขากำลังจะคว้าประกายความคิดที่วาบผ่านนั้นไว้ หญิงสาวตรงหน้ากลับจมดิ่งสู่ความรู้สึกหดหู่ เพราะเขาเงียบอยู่นาน
หยาดน้ำใสค่อย ๆ เอ่อคลอในดวงตาสุกสว่าง รอยน้ำตาไหลเงียบ ๆ ลงมาตามแก้ม…
ท่าทางนั้นราวกับคนที่ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างอย่างหมดใจ ก่อนจะพบว่าความจริงใจของตนถูกโยนทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี ถูกคนที่ไว้ใจที่สุดทำให้ผิดหวัง จนเสียใจเกินกว่าจะเอ่ยคำใดออกมา
พอเห็นขอบตาของนางแดงก่ำ สือยู่ก็ลนลานทันที ข้อสันนิษฐานทั้งหมดพลันสลายหายไป รีบปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนแล้วปลอบว่า “ไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้น”
“แผลเป็นนี้เป็นรอยมีดที่ข้าได้รับตอนขยายธุรกิจในต่างประเทศที่ประเทศวายเมื่อหลายปีก่อน ถูกคู่แข่งทางธุรกิจลอบเล่นงาน ไม่เกี่ยวกับผู้หญิง”