【สุขสันต์วันหยุดสุดสัปดาห์นะ เหล่าเด็กน้อยและผู้ใหญ่ตัวจิ๋วทุกคน~ มาผ่อนคลายกันหน่อยเถอะ ^o^】
ซูเยี่ยนเหอมองหญิงสาวที่ถูกเสื้อคลุมของเขาห่อหุ้มไว้ หัวใจก็อ่อนยวบลงไปครึ่งหนึ่ง ทว่าก่อนที่รอยยิ้มตรงมุมปากจะเผยออกมาเต็มที่ เขาก็เห็นรอยฟันจาง ๆ บริเวณหัวไหล่ของหญิงสาว
สะเก็ดเลือดยังไม่หายสนิท มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแผลใหม่ ซูเยี่ยนเหอนึกถึงภาพซีวหยวนจือเดินจากไปเมื่อคืน แทบจะมั่นใจได้ทันทีว่าจี้อวิ๋นเจิงเป็นคนกัด
วินาทีนั้น นอกจากความสงสารแล้ว ในใจเขายังพลุ่งพล่านด้วยโทสะ
จี้อวิ๋นเจิงนี่มันเดรัจฉานชัด ๆ! เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจี้อวิ๋นเจิงจะมีนิสัยใช้ความรุนแรงด้วย!
คนแบบนี้เหมาะจะอยู่โรงพยาบาลจิตเวช ไม่ใช่ในสังคมปกติ!
สายตาที่ซูเยี่ยนเหอมองซีวหยวนจือพลอยเต็มไปด้วยความสงสารไปด้วย สาวน้อยคงทนไม่ไหวถึงได้เลือกบอกเลิก แต่จี้อวิ๋นเจิงกลับเลวทรามถึงขั้นไม่ยอมให้เธอหนีไป…
ซีวหยวนจือเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับสายตาที่เปี่ยมด้วยความสงสารและรู้สึกผิดของชายหนุ่ม เธองุนงงอยู่เล็กน้อย แต่ก็ยังเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นเธอก็เห็นสายตาของซูเยี่ยนเหอที่สงสารจนแทบจะหยดน้ำออกมาได้ เธอกะพริบตาปริบ ๆ พลางเข้าใจได้ว่าเขาคงเห็นแผลบนไหล่ของเธอเข้าแล้ว ผู้ชายคนนี้นี่ช่าง…
ต่อมา ซูเยี่ยนเหอก็ส่งสายตาดุดันอำมหิตไปทางจี้อวิ๋นเจิง
จี้อวิ๋นเจิงก้มมองเสื้อเชิ้ตเพียงตัวเดียวที่สวมอยู่ แล้วแอบจำใส่ใจไว้ คราวหน้าเขาต้องเตรียมเสื้อคลุมมาด้วยเหมือนกัน!!
ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารสายหนึ่ง พอเงยหน้าขึ้นก็สบกับสายตาของซูเยี่ยนเหอที่มองเขาราวกับขยะ