เสียงของหลี่ลี่ลี่หวานเลี่ยน ราวกับขนมข้าวเหนียวเคลือบน้ำตาลสามชั้น หวานจนฟันแทบผุ
บนเนินเขา สายตาที่ซีวหยวนจือมองกู่หมิงยานอยู่เดิมก็เลื่อนไปจับจ้องหลี่ลี่ลี่ตามไปด้วย ขณะเดียวกัน นิ้วที่จับคันธนูก็ค่อย ๆ กระชับแน่นขึ้น
มองใบหน้าของหลี่ลี่ลี่ที่แดงระเรื่อเพราะความตื่นเต้น มองดวงตาคู่นั้นที่แทบจะหยาดหยดน้ำยามจ้องกู่หมิงยาน แล้วฟังคำเยินยอจอมเสแสร้งของนาง
ความหงุดหงิดที่ยากจะอธิบายก็พลันผุดขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นบิดขยี้อยู่ในอกของนาง
นางไม่เปิดโอกาสให้ตัวเองได้คิดต่อ แทบจะยกคันธนูในมือขึ้นตามสัญชาตญาณ
พาดลูกศร ดึงสาย เล็ง ทุกการเคลื่อนไหวลื่นไหลเป็นธรรมชาติราวกับลมหายใจ ปลายศรข้ามระยะห่างระหว่างหุบเขาไปอย่างแม่นยำ เล็งไปยังหลี่ลี่ลี่ที่คิดหมายปองของส่วนตัวของนาง
ในชั่วขณะที่นางยกคันธนูขึ้น กู่หมิงยานก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวบนเนินเขาได้อย่างเฉียบคม
เขาหันกลับไป เห็นซีวหยวนจือยกคันธนูเล็งมาทางที่เขายืนอยู่ กล้ามเนื้อทั้งร่างเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพบว่าศรของซีวหยวนจือเล็งไปยังตำแหน่งหนึ่งด้านหลังเขา
สายตาของกู่หมิงยานกับซีวหยวนจือประสานกันกลางอากาศ จากนั้นเขาก็เห็นแววไม่พอใจเย็นเยียบในดวงตาของหญิงสาวอย่างชัดเจน สายตานั้นทอดข้ามไหล่ของเขาไปหยุดอยู่ที่ใครบางคนด้านหลัง
กู่หมิงยานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันตามสายตาของนาง แล้วก็เห็นหลี่ลี่ลี่ที่ยืนอยู่เยื้องไปทางด้านหลัง กำลังมองเขาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ