บทที่ 87 รายการรักของแฟนเก่า แย่งคนรัก 35
ซูเยี่ยนเหอสูดหายใจลึก ไม่มองจี้อวิ๋นเจิงที่ชวนให้คนอยากซ้อมอีกต่อไป ก่อนจะหันไปมองซีวอวิ๋นจือบนเตียงคนไข้ ซึ่งกำลังยิ้มมองพวกเขาอย่างอ่อนโยน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“จือจือ ข้าให้คนเตรียมโจ๊กไว้แล้ว รอให้น้ำเกลือหมดก่อนค่อยกินอะไรสักหน่อย แล้วพักผ่อนต่อ ดีหรือไม่”
เพราะป่วย ร่างกายของซีวอวิ๋นจือจึงล่องลอยอ่อนเพลีย นางขานรับอย่างเนือย ๆ ส่วนตัวการอย่างจี้อวิ๋นเจิงนั้น นางไม่อยากแม้แต่จะชายตามอง
หากจี้อวิ๋นเจิงรู้ความคิดของซีวอวิ๋นจือ เขาคงน้อยใจและรีบแก้ตัว เมื่อวานเขากำลังจะกลับ แต่ถูกเหนี่ยวรั้งไว้จนไปไหนไม่ได้ สุดท้ายก็...
ตอนนี้จี้อวิ๋นเจิงกำลังตะลึงอยู่ว่า ซูเยี่ยนเหอไปสั่งให้คนเตรียมโจ๊กตั้งแต่เมื่อใด
“??? เจ้ามีเวลาที่ไหนไปสั่งให้คนต้มโจ๊กกัน?!”
ซูเยี่ยนเหอยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ทันทีที่อาการของจือจือทรงตัว ข้าก็สั่งคนไปเตรียมไว้แล้ว”
พูดจบก็เหลือบมองจี้อวิ๋นเจิงด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา
“คนที่ห่วงใยเจ้า ย่อมกลัวว่าเจ้าจะเจ็บจะเหนื่อย ส่วนคนที่ไม่ห่วงใยเจ้า ก็สนใจแต่ความรู้สึกของตัวเอง เรื่อง ‘เดรัจฉาน’ แบบไหนก็ทำออกมาได้ทั้งนั้น”
ซูเยี่ยนเหอเน้นเสียงคำว่าเดรัจฉานเป็นพิเศษ เห็นชัดว่ากำลังเหน็บแนมจี้อวิ๋นเจิงที่ไม่สนใจความยินยอมของซีวอวิ๋นจือ แล้วยังทรมานนางจนต้องเข้าโรงพยาบาล
เมื่อนึกถึงร่องรอยบนร่างของซีวอวิ๋นจือ จี้อวิ๋นเจิงก็กลืนน้ำลายอย่างรู้สึกผิด เรื่องนี้เป็นความผิดของเขาจริง ๆ การควบคุมตนเองของเขายังไม่ดีพอ เมื่อคนรักร้องไห้คร่ำครวญอยู่ข้างหู เขากลับทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้