ถังอวิ๋นพูดทีละคำ หนักแน่นชัดเจน
ทันใดนั้น
ห้องรับแขกใหญ่โตของตระกูลถังก็ตกอยู่ในความเงียบงัน
สุดท้ายหลี่เสวี่ยนี้เป็นคนแรกที่ได้สติ ทำลายความเงียบ “ลูกจ๋า นี่ไม่ได้ล้อเล่นกับแม่ใช่ไหม”
“หนูไม่เอาเรื่องแต่งงานมาล้อเล่นหรอกค่ะ”
ถังอวิ๋นหยิบใบสำคัญการสมรสออกมาโชว์ หลี่เสวี่ยนี้รับไปดูแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปมาอย่างน่าสนใจ
“ของจริง…”
ข้อสรุปนี้เหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจผู้คน สร้างคลื่นยักษ์ซัดสาดในชั่วพริบตา
โดยเฉพาะหลินเฮ่าอวี่
เขาหลงรักถังอวิ๋นมานาน น่าเสียดายที่ท่ามกลางหนุ่มฉกรรจ์ที่มาตามจีบถังอวิ๋น เขาไม่มีชื่ออยู่ในสารบบเลย
จึงหันไปคิดแผนกับสัญญาหมั้นหมายของสองตระกูล หวังจะสับเปลี่ยนตัวแทน
แต่สิ่งที่หลินเฮ่าอวี่ไม่เคยคาดฝันคือ หลินเซียวเพิ่งพ้นคุกออกมาได้ไม่ถึงครึ่งวัน กลับไปจดทะเบียนสมรสกับถังอวิ๋นเรียบร้อยแล้ว
“ต้องเป็นแกใช้วิธีต่ำทรามบังคับคุณหนูถังแน่ ๆ!”
หลินเฮ่าอวี่พยายามยัดเยียดความผิดให้หลินเซียว แต่วลีต่อมาของถังอวิ๋นกลับทำลายจินตนาการของเขาอย่างราบคาบ
“หลินเซียวไม่ได้บังคับฉัน และไม่มีใครบังคับฉันได้ ฉันอยากแต่งกับเขาเอง!”
หลินเฮ่าอวี่รู้สึกราวฟ้าถล่ม
คำพูดแบบนี้ออกมาจากปากเทพธิดาน้ำแข็งอย่างถังอวิ๋นได้ยังไง
“มันมีดีอะไร!”
“ไอ้ลูกคุณหนูขี้แพ้ แถมยังเป็นอดีตนักโทษ มีดีอะไรถึงได้…”
พูดไม่ทันจบ
“เพียะ!”
ถังอวิ๋นเงื้อมือตบหน้าเขาฉาด เสียงเย็นเยียบ “ฉันขอย้ำอีกครั้ง หลินเซียวเป็นสามีฉัน นายดูถูกเขา ก็คือดูถูกฉัน!”
หลินเฮ่าอวี่งงไปเลย
แต่หลินเซียวกลับห้ามยิ้มมุมปากไว้ไม่อยู่
นึกว่าตอนไปจดทะเบียนกับถังอวิ๋นมันเป็นแค่ผ่านพิธี ถึงได้ให้เขาเซ็นสัญญา 18+ ประหลาด ๆ นั่น
ไม่คิดว่าพอถึงโค้งสำคัญ เธอจะปกป้องสามีจริงจังขนาดนี้!
ภรรยาสุดแกร่ง!
ภรรยาสุดเท่!
วันหลังจะซื้อถุงน่องตาข่ายดำร้อยคู่มาตอบแทนให้เต็มที่เลย!
หลินเซียวคิดเพลินในใจ
ตอนนั้นเอง ถังเจิงก็เอ่ยขึ้น สีหน้าไม่สู้ดีนัก “เหลวไหลทั้งเพ! เรื่องแต่งงาน จะปล่อยให้พวกเจ้าทำเล่นเป็นเด็ก ๆ ได้อย่างไร”
“ตะโกนทำไม”
หลี่เสวี่ยนี้สวนกลับทันที “หลินเซียวกับเสี่ยวอวิ๋นหมั้นกันไว้แต่แรก ตอนนี้ก็ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม จะเล่นเป็นเด็กตรงไหน”
“ถึงยังไง ก่อนจดทะเบียนก็น่าจะบอกพ่อแม่สักคำ”
“จดแล้วค่อยบอก มันก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง ลูกรักของข้าก็นิสัยแบบนี้แหละ ไม่ชอบก็ต้องทน!”
“เจ้า…เฮ้อ!”
ถังเจิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งโกรธทั้งจนใจ หน้าแก่เฒ่าแดงก่ำเป็นตับหมู
“เรื่องอะไรทำให้พ่อตาของผมโกรธได้ขนาดนี้ครับ”
ขณะนั้นเอง หนุ่มคนหนึ่งในชุดสูทลายดอกก็เดินเข้ามาจากนอกประตู ตามหลังด้วยองครักษ์ชุดดำกลุ่มหนึ่ง
“หวังฉีเฟิง!”
วินาทีที่เห็นชายหนุ่ม ทุกคนในตระกูลถังมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
หลินเฮ่าอวี่ประหลาดใจ “คุณชายหวังมาได้ยังไง”
“เขาเป็นใครหรือ”
หยางหลานถามด้วยความสงสัย
หลินเฮ่าอวี่แนะนำ “คุณชายรองแห่งตระกูลหวังเป่ยเจียง หวังฉีเฟิงครับ ก่อนนี้มีครั้งหนึ่งที่ไปงานเชิงพาณิชย์ ผมเคยเห็นมาแต่ไกล”
“ตระกูลหวังเป่ยเจียง!”
หยางหลานได้ยินแล้วสูดลมหายใจเฮือก
เมืองอวิ๋นเฉิงอาณาเขตกว้างใหญ่ มีแม่น้ำอวิ๋นเจียงแบ่งเป็นสองเขตเหนือใต้
เป่ยเจียงรากฐานลึก เป็นถิ่นรวมตระกูลเก่าแก่จำนวนมาก ส่วนหนานเจียงส่วนใหญ่คือกลุ่มอำนาจใหม่ที่เพิ่งพัฒนาขึ้นในช่วงหลายปีนี้
ตระกูลถังและตระกูลหลินคือตัวแทนของกลุ่มอำนาจใหม่ในหนานเจียง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลเก่าแก่ทางเป่ยเจียง กลับไม่มีกำลังต้านทานเลย
การมาของหวังฉีเฟิง ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึงจริง ๆ
“เมื่อกี้หวังฉีเฟิงเข้ามาก็เรียกถังเจิงว่าพ่อตาเลย แสดงว่าเขาก็มาจีบถังอวิ๋นด้วยเหมือนกัน”
หลินเทียนเฉียวสมองยังปลอดโปร่ง วิเคราะห์จุดประสงค์ของหวังฉีเฟิงที่มานี่ได้อย่างรวดเร็ว
หยางหลานกลอกตาไปมา แล้วรีบเข้าไปประจบหน้าบานทันที “ที่แท้คุณชายหวังมาเยือนเอง โชคดีที่ได้พบท่านจริง ๆ!”
หวังฉีเฟิงชำเลืองมองข้างทาง หยิ่งยโสโอหังอย่างมาก “แกเป็นตัวอะไร”
หยางหลานมุมปากกระตุก แต่ก็ยังฝืนยิ้ม “คุณชายหวัง ฉันชื่อหยางหลาน เป็นนายหญิงของตระกูลหลินหนานเจียงค่ะ”
“ตระกูลหลินหนานเจียง?”
หวังฉีเฟิงคล้ายนึกอะไรได้ หรี่ตาพูด “ก็ครอบครัวแกนี่แหละที่หมั้นหมายกับภรรยาผมตั้งแต่เด็กใช่ไหม”
หยางหลานชะงักไปครู่ แล้วก็เข้าใจว่าภรรยาในปากของหวังฉีเฟิงหมายถึงถังอวิ๋น
“มีเรื่องนี้จริง แต่ก็ผ่านไปแล้วน่ะค่ะ ผู้หญิงที่คุณชายหวังหมายตา พวกเราที่ไหนกล้าแย่ง”
คำพูดนี้ทำให้คนตระกูลถังโกรธแค้นขึ้นมาทันที
หวังฉีเฟิงกลับได้ใจ ยิ้มเยาะ “ก็ถือว่าพวกแกตระกูลหลินรู้จักกาลเทศะ ต่อไปมีอะไรค้าขายติดต่อกัน ค่อยร่วมมือกันมากขึ้น”
หยางหลานดีใจออกหน้าทันที “ขอบคุณคุณชายหวังมากที่เอ็นดู แต่…”
นางเปลี่ยนน้ำเสียง แล้วเล่าเรื่องที่ถังอวิ๋นกับหลินเซียวจดทะเบียนกันออกมา
หวังฉีเฟิงสีหน้าเครียดลงทันใด “ว่าไงนะ! จดทะเบียน!”
หยางหลานสะดุ้ง รีบอธิบาย “คุณชายหวังโปรดระงับโทสะ เราเองก็เพิ่งรู้ข่าวนี้เหมือนกัน ทั้งหมดเป็นความผิดของไอ้เลวหลินเซียวที่ทำพลการเอง แถมมันยังบอกจะตัดสัมพันธ์กับเราด้วยนะคะ!”
ลูกชายของนาง หลินเฮ่าอวี่ หมดสิทธิ์กับถังอวิ๋นแน่แล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่าให้ใครได้ดี
เบี่ยงเบนความโกรธของหวังฉีเฟิงไปที่หลินเซียว พร้อมทั้งชี้ว่าหลินเซียวตัดสัมพันธ์กับตระกูลหลินแล้ว
อุบายโยนภัยให้ผู้อื่นของหยางหลาน ยอดเยี่ยมเสียจริง
เป็นไปตามคาด
หวังฉีเฟิงแผ่กลิ่นอายดุร้าย จ้องหลินเซียวอย่างอาฆาต “ไอ้หนู แกกล้าคิดกับภรรยาผม ช่างบังอาจนักนะ”
หลินเซียวยังไม่ทันพูด ถังอวิ๋นก็พูดแทรกด้วยความโกรธ “ใครเป็นภรรยาคุณ หวังฉีเฟิง มีสำนึกมั่งไหม”
“ของที่คุณชายถูกใจ ไม่มีใครแตะต้องได้! จำไว้ ใครก็ตาม!”
หวังฉีเฟิงแสดงท่าทีอหังการ
หลี่เสวี่ยนี้ขมวดคิ้วพูด “คุณชายหวัง ด้วยฐานะของคุณ ผู้หญิงแบบไหนก็หาได้ไม่ยาก ทำไมต้องมายึดติดกับเสี่ยวอวิ๋นของเราด้วย”
หวังฉีเฟิงหัวเราะเยาะ
ผู้หญิง เขาไม่เคยขาดอยู่แล้ว แต่หญิงงามระดับสุดยอดอย่างถังอวิ๋น หาได้ยากยิ่ง
และที่สำคัญที่สุด ผู้หญิงคนอื่นสำหรับเขา มันง่ายเกินกว่าจะได้มา ไม่มีความท้าทายเลย
มีเพียงพิชิตภูเขาน้ำแข็งอย่างถังอวิ๋นเท่านั้น ถึงจะรู้สึกมีชัย
หวังฉีเฟิงหันมามองหลินเซียวอีกครั้ง ยิ้มเย็น “อย่าหาว่าคุณชายไม่ให้โอกาสแก เอางี้ ถ้าแกคุกเข่าโขกหัวให้ข้าสามที แล้วไปหย่ากับถังอวิ๋น ข้าจะไว้ชีวิตหมาของแก”
“จริงนะ”
หลินเซียวเหมือนตื่นเต้นเล็กน้อย
หวังฉีเฟิงชะงัก
แต่เดิมเขาตั้งใจจะดูถูกหลินเซียวต่อหน้าถังอวิ๋นอย่างหนัก ไม่คิดว่าหลินเซียวจะตอบรับอย่างง่ายดายนัก
แต่มันก็ตรงใจเขา
“คุณชายรักษาคำพูด”
“ตกลง”
หลินเซียวเดินตรงไปหาหวังฉีเฟิง
ถังอวิ๋นคิ้วขมวด ไม่กล้าเชื่อว่าหลินเซียวจะอ่อนแอถึงเพียงนี้
“ฮ่า ๆ ๆ ถังอวิ๋น นี่คือผู้ชายที่เธอเลือกเหรอ ช่างขี้ขลาดสิ้นดี…”
หวังฉีเฟิงหัวเราะอย่างได้ใจ
แต่ไม่ถึงวินาที
ตูม!
หลินเซียวเตะเข้าที่ท้องหวังฉีเฟิงดุจสายฟ้าฟาด เอ่ยอย่างฮึกเหิม “กล้าสั่งให้ท่านพ่อคุกเข่าโขกหัว หน้าแก่ด้านได้จากไหน”