คฤหาสน์เก่าตระกูลปั๋ว
เนี่ยจิงจือเดินตามพ่อบ้านเข้าไปในห้องชาที่หอมกรุ่นและเงียบสงบ ท่านปู่ปั๋วรอเธออยู่ก่อนแล้ว
“นั่งสิ”
เนี่ยจิงจือนั่งลงตรงข้ามโต๊ะชา
ท่านปู่ปั๋วไม่พูดจาอ้อมค้อมกับเธอ พลางรินชาพลางเอ่ยว่า “คุณหนูเนี่ย ผมสืบเรื่องของคุณมาแล้ว เมื่อสองเดือนก่อน คุณลอบขึ้นเรือสำราญของบริษัทปั๋ว แล้วแอบเข้าไปในห้องของเสี่ยวจิ่ว คืนนั้นเองที่คุณตั้งท้องลูกของเขา”
ด้วยวิธีการของท่านปู่ปั๋ว การสืบเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องยาก
ถึงจะถูกเปิดโปง เนี่ยจิงจือก็ไม่ลนลาน “ถ้าอย่างนั้นคุณปู่คิดมาทั้งคืน คิดได้หรือยังคะ”
ท่านปู่ไม่ตอบคำถามเธอ เพียงเงยหน้าขึ้นมองพิจารณาเธอ “เดิมทีคุณคิดจะอาศัยลูกแต่งงานกับเสี่ยวจิ่ว แต่ไม่คิดว่าบ้านเนี่ยจะล้มละลาย คุณเลยต้องประคองสถานการณ์กับเสี่ยวจิ่วไว้ก่อน แล้วใช้เด็กคนนี้ข่มขู่ให้เขาให้เงิน”
“เท่าที่ผมรู้จักเสี่ยวจิ่ว ทั้งเรื่องแต่งงานกับคุณและเงินหนึ่งพันล้าน เขาไม่ยอมตกลงสักอย่าง ใช่ไหม”
จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ฉลาดและเฉียบคมจริง ๆ
เนี่ยจิงจือถอนหายใจ เธอเลิกเสแสร้งเสียที “คุณปู่คะ หลานชายของคุณรับมือยากมากเลยค่ะ”
“ฮึ อย่าหวังว่าจะแต่งงานกับเขาเลย ส่วนเงินหนึ่งพันล้านนี่ ผมให้คุณได้”
“แล้วเงื่อนไขล่ะคะ” เนี่ยจิงจือไม่ได้โง่
“คลอดเด็กออกมา แล้วส่งให้ตระกูลปั๋วเลี้ยงดู ต่อไปห้ามมาเยี่ยม และห้ามกลับมาพัวพันกับเสี่ยวจิ่วอีก”
แววตาของเนี่ยจิงจือเย็นเยียบลง “คุณอยากให้ปั๋วจิ่วซือแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น แล้วรับลูกของฉันเป็นลูกบุญธรรมของเธอหรือคะ”
“วางใจได้ ฝูหลินจะรักเขาเหมือนลูกแท้ ๆ” ท่านปู่ปั๋วยกถ้วยชาขึ้น เป่าฟองบนผิวชา “ต่อไปเด็กคนนี้จะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่แท้ ๆ ของตัวเองเป็นใคร ดีต่อทั้งคุณและเขา”