ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 381 วิชามังกรแท้

8 นาที· 1.9K คำ

เอ้อโหลวมองวิชาซ่อนกายในน้ำที่อ๋าวเจี่ยมอบให้ พบว่ามันยังไม่สมบูรณ์ มีเพียงคำแนะนำเกี่ยวกับวิชาและส่วนต้นเท่านั้น

อีกฝ่ายเห็นได้ชัดว่ามองเคล็ดวิชาพรางกายของเขาออก แต่ไม่ได้เปิดโปงเขาในทันที กลับยกวิชานี้ขึ้นมาเป็นเหยื่อล่อเพื่อผูกมิตรกับเขา

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังคงเดินตามหลังอ๋าวเจี่ยไปตามถนนสายหนึ่ง

ทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าหอสุราขนาดใหญ่ อ๋าวเจี่ยเชิดหน้าก้าวยาวเข้าไปด้านใน เอ้อโหลวรีบตามไปติด ๆ

ทั้งสองเดินเรียงกันเข้าไปนั่งที่ชั้นสามของหอสุรา

ไม่นาน กุ้งตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็แสดงกายกรรม ใช้หัวประคองจานอาหารประณีตไว้กว่าสิบจาน ส่วนงูขาวตัวเล็กใช้หัวดันไหสุราใบใหญ่ ทั้งคู่ยกของมาวางเรียงบนโต๊ะ

เนื่องจากอยู่ในโลกใต้สมุทร อาหารบนโต๊ะจึงล้วนเป็นเนื้อสดและอาหารเย็น แม้จัดจานได้ประณีตงดงามก็ตาม

ปลาในจานใบใหญ่จานหนึ่งยังมีชีวิต ว่ายไปมาภายในจาน บนจานมีอาคมผนึกชั้นหนึ่งป้องกันไม่ให้ปลาน้อยว่ายหนี

เอ้อโหลวมองเนื้อสดเต็มโต๊ะแล้วไม่มีความอยากอาหารแม้แต่น้อย

นับตั้งแต่เข้ามาในวังโลหิตมังกร เขายอมอดทนหิวมาตลอด ไม่คิดแตะเนื้อสดที่ยังมีเลือดติดอยู่เหล่านี้ ด้วยระดับการบำเพ็ญของเขา จะกินหรือไม่กินก็ไม่สำคัญ

แต่เมื่ออ๋าวเจี่ยเป็นเจ้ามือ เขาย่อมแสดงท่าทีไม่เหมือนชาวสมุทรจนเกินไปไม่ได้ อย่างไรก็ต้องกินเป็นพิธีสักสองสามคำ

“ทั่วทั้งเมืองวังโลหิตมังกร มีเพียงหอสุราแห่งนี้ที่ทำอาหารได้พอใช้สักหน่อย สหายเต๋าจูฉี เชิญตามสบาย”

อ๋าวเจี่ยกล่าวพลางใช้ตะเกียบคีบปลาน้อยที่กำลังว่ายอยู่ขึ้นมา จุ่มลงในถ้วยน้ำจิ้มที่มีซอส น้ำส้ม และพริก

เมื่อถูกเครื่องปรุงรสกระตุ้น ปลาน้อยก็ดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง ท้ายที่สุดก็ยังถูกอ๋าวเจี่ยยัดเข้าปากอย่างไร้ทางสู้

เอ้อโหลวเห็นหางปลายังสะบัดอยู่ขณะที่อ๋าวเจี่ยเคี้ยว รู้สึกว่าวิธีกินเช่นนี้ช่างโหดร้ายยิ่งนัก

“รสชาติไม่เลว ลองชิมดู!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป