พระราชวังต้าโจว
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงกุมฎีกาลับฉบับหนึ่งที่ซือหม่าอี้ส่งขึ้นมาไว้ในมือ นิ้วมือสั่นระริก
“ข่าวกรองทั้งหมดนี้เป็นความจริงหรือ?”
“เนื้อหาในฎีกาเป็นความจริงทั้งหมด กระหม่อมตรวจสอบแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ซือหม่าอี้ประสานมือกราบทูล
ฎีกาลับฉบับนี้บันทึกความเคลื่อนไหวของเสบียงในคลังหลวงและยาเม็ดเดินทัพตลอด 100 ปีที่ผ่านมา
เสบียงธรรมดาแทบช่วยเหลือผู้บำเพ็ญระดับสูงไม่ได้ ทั้งยังมีมูลค่าต่ำ ทว่าผูกพันกับความเป็นอยู่ของราษฎร เป็นรากฐานของแว่นแคว้น
หากนำเสบียงมาผลิตเป็นยาเม็ดเดินทัพ ก็ย่อมมีความหมายแตกต่างออกไป
ขนาดเล็ก พกพาสะดวก และเก็บรักษาง่าย
กินยาเม็ดเดินทัพ 3,000 เม็ดแล้วหลอมปราณ ประสิทธิผลเทียบเท่ากับการดูดซับพลังวิญญาณจากศิลาวิญญาณหนึ่งก้อน
ในยุคที่สายแร่ศิลาวิญญาณจำนวนมากแห้งขอดเช่นทุกวันนี้ ศิลาวิญญาณย่อมมีแต่จะร่อยหรอลงไปทีละก้อน
ส่วนเสบียงและยาเม็ดเดินทัพนั้นงอกเงยจากผืนดิน เป็นทรัพยากรที่ผลิตทดแทนได้
ยาเม็ดเดินทัพถูกจัดเป็นทรัพยากรยุทธศาสตร์มานานแล้ว
นับแต่ต้าก่อตั้งแคว้น ก็สร้างคลังขนาดใหญ่หลายแห่งไว้เก็บยาเม็ดเดินทัพโดยเฉพาะ
ครั้งที่มีมากที่สุด ในคลังหลวงมีสะสมถึงแปดล้านสือ
แต่ฎีกาลับฉบับนี้บันทึกตัวเลขการลักลอบขายยาเม็ดเดินทัพของขุนนางผู้ดูแลเสบียงตลอดหลายปีที่ผ่านมา
มีหลักฐานว่าขุนนางดูแลเสบียงสมคบกับผู้ดูแลคลังและขุนนางราชสำนักอีกหลายคน ลักลอบขายยาเม็ดเดินทัพร่วมกัน
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์หลงซิงรู้ว่าขุนนางใต้บังคับบัญชาย่อมมีคนทุจริต แต่พระองค์ประเมินเส้นแบ่งความละอายของคนเหล่านี้ไว้สูงเกินไปมาก
หลายปีมานี้ต้าจงไม่สงบ ภัยพิบัติและเคราะห์ร้ายเกิดขึ้นไม่ขาด ภาษีเก็บได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย รายรับของคลังหลวงไม่พอกับรายจ่าย