อสูรร่างยักษ์นั่งอยู่ในบ้านแท้ ๆ เคราะห์ร้ายกลับหล่นจากฟากฟ้า เขาไม่เคยไปหาเรื่องผู้ใด ไม่เคยยั่วโทสะใคร มังกรเจียวกลับโผล่ออกมาตบหัวเขาเสียอย่างนั้น
ตบหัวมากเข้าจะกลายเป็นคนโง่ได้
ทนไม่ไหวแล้ว!
อสูรร่างยักษ์โกรธจัด เข้าต่อสู้กับบรรพชนขั้นหยวนอิงของเผ่ามังกรเจียว
ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นยอดฝีมือที่มีพลังขั้นหยวนอิง บรรพชนมังกรเจียวมีศาสตราวิเศษอันทรงพลังอยู่ในมือ ทุกครั้งที่โจมตีล้วนสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว
แม้อสูรร่างยักษ์จะทึ่มทื่ออยู่บ้าง อีกทั้งไม่มีศาสตราวิเศษในมือ ทว่าหลังจากดูดซับกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากไตมังกรแล้ว ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไม่ต้องอาศัยกลเม็ดใด ๆ ใช้เพียงกำลังล้วนเข้าปะทะกันซึ่งหน้า
ศาสตราวิเศษอันทรงพลังของมังกรเจียวฟาดเข้าใส่ อสูรร่างยักษ์หลบเพียงส่วนหัว ที่เหลือก็ใช้กรงเล็บรับไว้ตรง ๆ หรือไม่ก็สะบัดหางฟาดกลับ
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอยู่ในหุบเหวสมุทรมืดมิดเนิ่นนาน ท้ายที่สุดมังกรเจียวพลาดท่า ถูกอสูรร่างยักษ์คว้าหางไว้แล้วเหวี่ยงหมุนหลายรอบ ก่อนจะฟาดจนหินแตกกระจายไปไม่น้อย
บรรพชนมังกรเจียวทำได้เพียงล่าถอยไปอย่างหมดสภาพชั่วคราว
เรื่องนี้เกี่ยวพันกับไตมังกร มังกรเจียวไม่มีทางยอมแพ้เพียงเพราะพ่ายแพ้ในศึกนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ไตมังกรถูกอสูรร่างยักษ์กลืนลงท้องไปแล้ว หากรีบผ่าท้องนำออกมา ก็น่าจะยังใช้ได้ แต่หากปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปอีกคงไม่ทันการณ์
ทว่าเรื่องเช่นนี้ยิ่งมีผู้รู้น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี หลังจากบรรพชนขั้นหยวนอิงเผ่ามังกรเจียวกลับไป เพื่อความรอบคอบจึงเชิญผู้มีพลังขั้นหยวนอิงร่วมเผ่ามาอีกสองคน