ในน่านน้ำเหนือหุบเหวสมุทรมืดมิด มีมังกรเจียวหลายตนที่มีเขางอกอยู่บนศีรษะ กำลังลอบมองหุบเหวทะมึนเบื้องล่างอย่างเงียบเชียบ
「เจียวเฉิน เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ พวกเราจะรับมือไหวหรือ? ควรรายงานบรรพชนหรือไม่?」
มังกรเจียวตนหนึ่งถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจ
「ไม่ต้อง บรรพชนกำลังปิดด่านฝึกตน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ไม่จำเป็นต้องรบกวนท่าน」
เจียวเฉินกวาดตามองพวกพ้องอีกสี่คน แววตาเปี่ยมความมั่นใจ
「พี่น้องทั้งห้าร่วมมือกัน ทั่วทั้งเขตทะเลโลหิตมังกร นอกจากยอดฝีมือขั้นหยวนอิงลงมือด้วยตนเองแล้ว ยังมีผู้ใดต้านทานพวกเราได้อีก?」
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ในดวงตาของเจียวเฉินนอกจากความมั่นใจ ยังมีความละโมบด้วย
มังกรเจียวอีกสี่ตนพยักหน้าเงียบ ๆ ยอมรับคำพูดของเจียวเฉิน
หากแจ้งให้บรรพชนมาถึง ครึ่งหนึ่งของไตมังกรย่อมไม่เหลือส่วนแบ่งให้พวกเขา แม้แต่น้ำแกงก็ไม่ได้ซด
「พี่ใหญ่พูดถูก บรรพชนกำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการปิดด่าน พวกเราอย่าไปรบกวนท่านเลย」
「ส่วนพวกตัวตายตัวแทนที่ถูกล่อมาที่นี่ ไม่ต้องหวาดเกรง ยิ่งมากยิ่งดี」
「ใช่ ไปนครกระดูกมังกร ล่อพวกตัวตายตัวแทนมาอีกกลุ่มเถิด พวกนี้ใกล้หมดแล้ว แต่ตัวจริงยังไม่ปรากฏ」
มังกรเจียวทั้งห้าหารือกันเบา ๆ อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นสองตนก็จากไปเพื่อแพร่ข่าว……
…………
ภายในหุบเหวสมุทรมืดมิดซ่อนสิ่งมีชีวิตที่คล้ายวานรดุร้ายอยู่มากมาย พวกมันคุ้นชินกับความมืดมานานแล้ว หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับรัตติกาล ซุ่มอยู่ในเงามืดเพื่อออกล่าเหยื่อที่บุกรุกเข้ามา
แม้ในความมืดรอบด้านจะมองไม่เห็นสิ่งใด แต่เสียงร้องโหยหวนกลับดังมาเป็นระยะ
เสียงเหล่านั้นยังดึงดูดอสูรร้ายให้เข้ามาแย่งชิงเหยื่อมากขึ้น