หลังซ่งเยี่ยนพูดจบ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบอยู่บ้าง แต่ความคิดในตอนนั้นเป็นความรู้สึกจริง ๆ ของเขา
ความสับสนและหดหู่บนใบหน้าของไป๋ฉาหฉาหายไปในพริบตา «ฉันเข้าใจแล้ว»
ที่จริงเรื่องที่เธอพูดกับซ่งเยี่ยนเมื่อครู่นี้มีทั้งจริงทั้งเท็จ ตอนเพิ่งทะลุมิติเข้ามาในนิยาย เธอสับสนอยู่บ้างจริง ๆ คำพูดเมื่อครู่ก็เป็นความรู้สึกจริง ๆ ของเธอในตอนนั้น
แต่ตอนนี้เธอไม่ใช่คนที่เพิ่งทะลุมิติเข้ามาอีกแล้ว เธอแข็งแกร่งขึ้นตั้งนาน ทั้งฝีมือและจิตใจ
เธอแค่อยากหยั่งเชิงความคิดของซ่งเยี่ยน ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกว่าอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ เธอจึงลองหยั่งเชิงเขาดู
ใครจะรู้ว่าเขาจะจริงใจขนาดนี้
ถึงซ่งเยี่ยนไม่พูด เธอก็ตั้งใจจะไปเมืองหลวงอยู่แล้ว เพราะตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ พี่ชายของไป๋หย่าอี้อยู่ที่เมืองหลวง และเธอได้ไปพบหน้าเขาในช่วงท้ายเรื่อง
ก่อนหน้านี้เธอเคยคาดเดาอย่างกล้าหาญว่าไป๋หย่าอี้ในนิยายต้นฉบับอาศัยสร้อยหยกจำครอบครัวของเจ้าของร่างเดิมได้
แต่เธอก็คิดว่าพ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมไม่น่าจะโง่ขนาดนั้น ต่อให้เป็นวันสิ้นโลก หากพวกเขาต้องการตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้
อย่างไรเสีย ในวันสิ้นโลก สถาบันวิจัยของฐานที่มั่นใหญ่ ๆ ก็ยังทำงานอย่างหนักเพื่อคิดค้นยาถอนพิษไวรัสซอมบี้ แม้จนกระทั่งตอนจบก็ยังคิดค้นไม่สำเร็จ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าอุปกรณ์ของสถาบันวิจัยเหล่านั้นค่อนข้างครบครัน
พี่ชายของไป๋หย่าอี้เป็นยอดฝีมือที่มีชื่ออยู่ในอันดับของวันสิ้นโลก แค่การตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกเล็ก ๆ น้อย ๆ ย่อมไม่เกินกำลังเขา
เว้นเสียแต่ว่าไป๋หย่าอี้จะใช้เลือดหรือเส้นผมของเจ้าของร่างเดิมไปตรวจ
เรื่องนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ เจ้าของร่างเดิมถูกผู้เขียนเขียนให้ตายในฝูงซอมบี้ที่เพิ่งผ่านไปเมื่อครู่นี้