ทั้งสี่คนหารือกันแล้ว สุดท้ายก็ตัดสินใจให้หลีอิ่งเป่ยกลับไปแจ้งข่าวกับพ่อของเธอ
ทางกองทัพย่อมมีวิธีติดต่อคนที่ไว้ใจได้ของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาเป็นห่วง
ไป๋ฉาหฉาแสร้งทำเป็นหยิบอาหารและเครื่องดื่มออกมาจากรถ ทั้งที่จริงแล้วเอาออกมาจากมิติส่วนตัว ก่อนส่งให้หลีซูหนาน แล้วบอกให้เขาหาที่ซ่อนแถวนี้ด้วยตัวเอง
รอจับหานปิงอวี่กับพวกได้แล้ว ค่อยกลับมารับเขา
ไป๋ฉาหฉากับซ่งเยี่ยนขับรถกลับฐานที่มั่นก่อน
ทั้งคู่ไปส่งภารกิจรวบรวมผลึกแก่นพลังระดับ 2 ที่โถงภารกิจก่อน
จากนั้นจึงกลับไปยังที่พัก
เพิ่งกลับมาได้ไม่นาน โต้วเปาก็กลับมาด้วย
ไป๋ฉาหฉาป้อนผลพลังพิเศษให้ผู้สร้างผลงานชิ้นสำคัญทันที ทำเอาโต้วเปาดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เธอหยิบกับข้าวสามอย่างกับแกงหนึ่งถ้วยออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วกินมื้อเย็นกับซ่งเยี่ยน
ยามดึกสงัดนี่แหละเหมาะกับการทำเรื่องไม่ดี
หลังพักผ่อนจนเต็มที่แล้ว ทั้งสองคนกับเสืออีกหนึ่งตัวก็ออกเดินทางตามโต้วเปาไปยังที่ซ่อนของคนพวกนั้นในคืนนี้
ที่แท้พวกมันซ่อนตัวอยู่ในเขตบ้านพักของฐานที่มั่น
เขตบ้านพักแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่
ฝั่งหนึ่งเป็นพวกนักการเมือง อีกฝั่งเป็นพวกพ่อค้า
โต้วเปาพาพวกเขาไปทางฝั่งนักการเมือง
ทั้งคู่ต่างรู้ดีอยู่แก่ใจ
ซ่งเยี่ยนหยิบแผนที่ที่จางเหยียนให้มาดู โต้วเปาชี้ไปยังบ้านหลังใหญ่ที่สุดในบริเวณนั้น ทั้งยังก่อสร้างหรูหราที่สุด บ้านหลังนั้นเป็นของหานปิงอวี่พอดี
ดึกป่านนี้แล้ว แต่หน้าประตูบ้านพักยังมีโคมไฟสว่างอยู่ดวงหนึ่ง
เมื่อมองให้ดี ใต้แสงไฟกลับมีชายหญิงคู่หนึ่งยืนอยู่
ผู้ชายคือหานปิงอวี่ คุณชายผู้สง่างามอ่อนโยนราวหยก
ส่วนผู้หญิงคือไป๋หย่าอี้ ซึ่งควรจะอยู่ในเขตอีกฝั่งหนึ่ง
ไม่รู้ทั้งคู่คุยอะไรกัน ไป๋หย่าอี้หัวเราะจนไหล่สั่น
ไป๋ฉาหฉาอยู่ไกลขนาดนี้ยังได้ยินเสียงหัวเราะแหลมหวานของเธอ