แม้จะสงสัยอยู่บ้างว่าผลไม้สีชมพูหกลูกดี ๆ เหตุใดจู่ ๆ ถึงกลายเป็นผลไม้หกลูกที่มีสีต่างกัน
แต่ไป๋ฉาหฉาก็ไม่ได้คิดมาก เธอคิดว่าน่าจะเป็นผลจากการวิวัฒนาการของผลไม้ ถึงอย่างไรมิติส่วนตัวของเธอก็ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว!
พอคิดแบบนี้ การมีต้นไม้พลังพิเศษสักต้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่นา!
-
เช้าวันถัดมา สวี่จื่อหยวนปลุกทุกคนตั้งแต่เช้าตรู่ พอกินมื้อเช้าเสร็จ ทุกคนก็มารวมตัวกันที่พื้นที่พักผ่อนชั้นหนึ่ง
ตอนพวกเขามาถึง ลุงหูกับพวกอีกสามคนก็มาถึงก่อนแล้ว
พอเห็นพวกเขา ลุงหูก็ดีใจมาก
“วันนี้เราจะไปหาเสบียงกันที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมือง ที่นั่นมีเสบียงมากมาย ทั้งยังมีของหลากหลาย เรียกว่ามีครบทุกอย่าง ถ้าทุกอย่างราบรื่น พรุ่งนี้เราก็ออกจากที่นี่ไปฐานที่มั่นเมืองเอได้!”
“ได้”
ลุงหูกับพวกยังคงใช้รถบรรทุกคันใหญ่คันเดิมจากเมื่อวาน พอเห็นรถออฟโรดสองคันของพวกเขา ก็อดพูดไม่ได้ว่า “พวกคุณจะเปลี่ยนไปใช้รถบรรทุกคันใหญ่ด้วยไหม? ไม่อย่างนั้นรถสองคันนี้คงขนเสบียงได้ไม่มากนะ”
สวี่จื่อหยวนนึกถึงที่ไป๋หย่าอี้บอกว่าพื้นที่ในมิติของเธอเหลือไม่มากแล้ว จึงพยักหน้าตามคำพูดของลุงหูทันที
“ใช่ พอเข้าเมืองแล้วพวกเราจะหารถบรรทุกคันใหญ่มาขับสักคัน”
ลุงหูไม่ได้คิดอะไร กลับพูดว่า “พวกเราก็ต้องหารถบัสสักคันเหมือนกัน”
สวี่จื่อหยวนเข้าใจความหมายของลุงหู “งั้นก็หาไปด้วยกัน”
รถออฟโรดสองคันกับรถบรรทุกคันใหญ่หนึ่งคัน มุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว
ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางเมือง จำนวนซอมบี้ก็ยิ่งมากขึ้น