เจียงเฉียวเลื่อนนิ้วดูอยู่ครู่หนึ่ง แต่แทนที่จะตื่นเต้น เธอกลับรู้สึกงุนงงมากกว่า
คนที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานสนับสนุนเบื้องหลังมาตลอด จู่ ๆ ถูกผลักให้ไปอยู่หน้าม่าน รับสายตาจับจ้องมากมาย ก็ยากจะปรับตัวได้ในทันที
ปิดแอปพลิเคชัน เห็นข้อความวีแชทที่อาจารย์โจวส่งมา
[ขอโทษขอโทษขอโทษนะเสี่ยวเฉียว ฉันตัดคลิปนั้นของเธอไปลงเวยปั๋ว มีคนมาคอมเมนต์หลังไมค์ถามชื่อบัญชีของเธอเยอะมาก ฉันถูกตามเป็นร้อย ๆ ครั้ง สุดท้ายใจอ่อนเลยแท็กบัญชีรองของเธอไป]
ข้างล่างเป็นแถวสติ๊กเกอร์แมวน้อยโค้งหัวให้ดูเป็นระเบียบ
เห็นข้อความแล้ว เจียงเฉียวก็ชะงักไป
บัญชีรองเวยปั๋วของเธอมีคนรู้ไม่มาก ส่วนใหญ่จะลงแต่เรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวัน
เมื่อสองสามปีก่อนเพราะเธอเคยลงรูปแข่งทักษะกับโน้ตวิชาการ ถึงได้ดึงดูดแฟน ๆ มาบ้าง หลังจากนั้นก็ไม่ได้จริงจังกับมันอีก ทิ้งให้ร้างไปนาน
น่าจะ… ไม่มีอะไรที่ดูไม่ได้หรอก
เจียงเฉียวเปิดกล่องโต้ตอบ ตอบกลับอาจารย์โจวว่าไม่เป็นไร แล้วแวะเปิดเวยปั๋วดู เห็นตัวเลข 999+ สีแดงสด ก็สะดุ้ง ปิดออกทันทีตามสัญชาตญาณ
ไม่รู้จะรับมือยังไง ก็หนีก่อนสักพัก
ยังไงซะ อนาคตเธอก็อาจไม่ได้เป็นล่ามอีกแล้ว เพราะงั้นความชอบพวกนี้ คงอยู่ได้ไม่นาน ก็จะจากเธอไปเอง
-
ตอนออกจากตึก ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว
เจียงเฉียวล้วงผ้าพันคอแคชเมียร์เส้นเล็กสีเทาออกจากเป้ ออกมานุ่ม ไม่มีไฟฟ้าสถิตกวนใจ