"เด็กสาวไม่เคยเห็นโลกกว้าง ไม่รู้จักดีชั่ว รีบร้อนให้ตาแก่เล่นงาน พอถึงวันที่ถูกเบื่อ คงต้องร้องไห้กลับมาอ้อนวอนข้า ข้าไม่ถือสาหรอก"
เผยอวิ๋นเซียวพูดพลางยิ่งได้ใจ "พี่ครับ ผมเห็นผ้าพันคอที่คอเธอ ตรงกับยี่ห้อที่พี่กับแม่ชอบ ของสั่งพิเศษน่ะ ถ้าพี่ว่างช่วยส่งนามบัตรเซลส์คนนั้นให้ผมที"
ของหรูหราเรียบหรูระดับนี้ ไม่ต้องพูดถึงนครหลวง ลูกค้าประจำในประเทศก็มีอยู่แค่หยิบมือ
ถ้าเขาตั้งใจจะสืบ แค่ทุ่มเงินเพิ่มอีกหน่อย ยังไงก็ต้องขุดเจออะไรบ้าง
ปลายสายเงียบไม่มีเสียงตอบ เผยอวิ๋นเซียวจำใจต้องพูดคำแข็งกร้าว "ผมไม่สนแล้วว่าตาแก่ของเธอจะเป็นใครมา เขา…เขากล้าทำเรื่องแบบนี้ ผมต้องให้เขาชดใช้ให้สาสม!"
ตระกูลมีอำนาจในนครหลวง เขาเองก็รู้จักไม่น้อยตั้งแต่เด็ก
เผยอวิ๋นเซียวขีดเส้นในใจไว้เส้นหนึ่ง ตราบใดที่ไม่ใช่ผู้ชายที่หน้าไหว้หลังหลอกเหมือนพี่ชายเขา ก็นับว่าพอรับมือได้
เขากำลังตะโกนประกาศล้างแค้นอย่างฮึกเหิมทางนี้ แต่เผยจือเฮ่อที่ปลายสายอีกฝั่งกลับไม่แยแส "วางสายก่อนนะ ฉันมีประชุมวินิจฉัยโรค"
เผยอวิ๋นเซียวถูกสกัดอารมณ์ รู้สึกหงุดหงิดแทบตาย "ได้ๆ พี่ยุ่ง พี่ไม่มีเวลา ไม่อยากช่วยผมก็ตามใจ นครหลวงแค่นี้เอง ผมไม่เชื่อหรอกว่าจะล้างแค้นไม่ได้!"